Op de NOS-website lees ik: “Gaza zal volledig worden verwoest,” uitgesproken door Bezalel Smotrich, Israëls extreemrechtse minister van Financiën, tijdens een persconferentie over Joodse nederzettingen. Soms lijkt taal zelf te bezwijken onder het gewicht van zulke uitspraken. Alsof de woorden, in hun hardheid, vergeten dat het leven is waar ze over spreken. Mensenlevens. Kinderen, vaders,…
De zachte schaduw van vertrek
Mijn alleenheerschappij over ons domein begon niet direct als een eenzame kluizenaar. Gistermiddag kwam mijn zoon langs. We wandelden langs het water, bleven wat langer staan bij de kattenogen van vorige seizoen welke tussen de kantkeien omhooggroeien en zachtjes ruiste in de wind, en sloten de dag af met een gezamenlijke maaltijd. Een rustige landing…
Slapen als een top 5%’er
Soms leer je iets over jezelf dat je eigenlijk al wist.Toen de neuroloog me vroeg mijn slaap te monitoren, wist ik zeker: dat zit goed. Maar blijkbaar telt eigen gevoel niet zonder data. Wat begon als een medische opdracht, werd een kleine ontdekkingstocht – over slaap, eerlijkheid en het trainen van je biologische klok. Braaf…
Wolkenlijnen en andere zekerheden
Best een vreemde zondag, zo eentje waarin alles nét even anders loopt. Drukte om de auto van de tegenpartij over te dragen, alles nog een keer nalopen, formulieren, sleutels, dat soort dingen. De wegenwachtverzekering loopt hier standaard gewoon door – niet dat we wat verwachten, maar je weet het nooit. Ik moest terugdenken aan jaren…
De kogel is door de kerk
Het zat er al even aan te komen, maar nu is het zover: de kogel is door de kerk. Maandag vertrekt de tegenpartij voor maximaal vijf weken naar het hoge noorden, om daar voor haar vader te zorgen en allerlei praktische zaken te regelen. Het zal wel zwaar worden, want de beste man is er…
Een lange dag op de weg
Gisteren was een lange dag. Dat had ik van tevoren al wel ingecalculeerd. Sterker nog: ik was zelfs nog even in Eindhoven. Maar het was vooral rijden. Rijden, file, weer rijden. En dat allemaal om een goede vriend te helpen. Geen probleem—ik rijd graag, zeker met goed gezelschap. Ik had me nog voorgenomen om wat…
Waar de sering bloeit, zwijgt de grond
Gisteravond liep ik een rondje over het erf. Alles staat op het punt te ontluiken — de eerste knoppen zijn open, kleuren steken hun kop op, geuren drijven zachtjes tussen de struiken door. De sering bloeit al uitbundig. Die geur… dat is toch wel het mooiste aan het voorjaar. Elk jaar weer verrast het me,…