Terwijl de komkommertijd weer aanbreekt, merk ik dat ik blijf schrijven. Een onverwachte reis, een vertrouwd landschap en de vraag of een pauze soms vanzelf ontstaat.
Tussen de regels door
Een boos telefoontje, het gemis van iemand die ver weg is en de vraag waarom mensen eigenlijk meelezen. Een persoonlijke reflectie over eerlijkheid, bloggen en wat er soms tussen de regels door leeft.
Oude foto’s, nieuwe kleuren
Sommige foto’s zijn bijna zo oud als perkament, maar met moderne technieken krijgen ze een tweede leven. Over herinneringen, AI, vooruitgang en een onverwacht rustige dag.
Niet iedereen hoeft mee te zwemmen
Soms vergissen mensen zich enorm in anderen. Over bloggen, AI, authenticiteit en waarom ik liever tegen de stroming in zwem dan gedachteloos meedrijf.
Onder de deurmat leefde een kleine wereld
Terwijl het nieuws steeds harder en grimmiger lijkt te worden, vond ik onverwacht rust onder een deurmat in de voortuin. Tussen het onkruid en het zand krioelde nieuw leven rond: een hele generatie vuurwantsen.
Tussen updates, koffie en coniferen
Een rustige middag veranderde in een mix van WordPress-updates, zwarte koffie, Jetpack-badges en tuinwerk tot laat in de avond. Technologie binnen, coniferen buiten.
Meer dan vijftig landen en een bril die nooit schoon blijft
Een melding van Jetpack liet zien dat mijn blog inmiddels bezoekers uit meer dan vijftig landen heeft gehad. Dat leverde niet alleen verwondering op, maar ook een onverwachte gedachtegang over brillen, stof en waarom glazen altijd sneller vies worden dan je lief is.