Een feestje bij het wakker worden

Vanmorgen werd ik wakker, wat toch weer een feestje waard is. Je weet het tenslotte nooit zeker, of je de nacht overleeft. Het zou me trouwens wel een mooie dood lijken, sterven in je slaap. Maar dat terzijde.

Het regende dat het goot. De wind bulderde over de polder en beukte tegen de dakpannen. Bentley lag zich nergens van bewust nog te slapen in zijn mand. Ik besloot nog even te blijven liggen en mijn gedachten de vrije loop te laten.

Nietzsche wist het al: God is dood. Een uitspraak die hem de nodige kritiek opleverde. Hij gebruikte God als symbool voor het morele en metafysische fundament dat eeuwenlang richting had gegeven aan het leven en de cultuur. Wat gebeurt er met onze waarden en moraal wanneer dat fundament wegvalt? Die vraag is nog altijd actueel.

Ik ben fan van Nietzsche, al heb ik slechts één boek van hem in de kast staan: The Antichrist. Hij schreef het in 1888, kort voordat hij geestelijk instortte.

Iets minder filosofisch nu.

Trump is geen God en naar mijn mening absoluut een verrader. Dat is mijn kijk op de zaak. Iedereen is vrij om daar anders over te denken, of zelfs te vinden dat Trump goed werk verricht.

Ik ken iemand uit mijn directe omgeving die ervan overtuigd is dat alle ellende die Trump veroorzaakt uiteindelijk nodig is om alles goed te laten komen. Ik heb erg veel moeite met zulke gedachtekronkels. Maar ieder mens is vrij in zijn gedachten en in wat hij uitspreekt.

Zelf kijk ik naar de daden van de oranje wereldleider. En die zijn niet best. Zoals de deal die hij met Poetin heeft gesloten om Russische diesel op de markt te brengen, terwijl hij sancties versoepelt en de verantwoordelijkheid voor het voortduren van de oorlog bij Zelensky legt. Dan ben je in mijn ogen gewoon een lul. Wereldleider of niet.

Ondertussen draait de wereld gewoon door. Wel iets langzamer dan een paar duizend jaar geleden, al merken we daar helemaal niets van. De aarde draait heel geleidelijk steeds langzamer om haar as. Daar hebben we geen last van als we ‘s morgens uit bed stappen.

De schrikkelseconde, die af en toe werd toegevoegd om onze klokken gelijk te laten lopen met de draaiing van de aarde, wordt langzaam afgeschaft. En komend weekend gaat de klok weer een uur terug naar de wintertijd.

En hopelijk heb ik morgenochtend opnieuw een reden voor een feestje.

Je moet tenslotte de kleine dingen in het leven weten te waarderen.