Wolkenlijnen en andere zekerheden

Best een vreemde zondag, zo eentje waarin alles nét even anders loopt. Drukte om de auto van de tegenpartij over te dragen, alles nog een keer nalopen, formulieren, sleutels, dat soort dingen. De wegenwachtverzekering loopt hier standaard gewoon door – niet dat we wat verwachten, maar je weet het nooit.

Ik moest terugdenken aan jaren geleden, toen ik op reis ging. De auto netjes laten nakijken van tevoren, alles leek in orde. En toch, ergens in het buitenland: vette pech. Toen was ik zó blij met de ANWB. Ze haalden de wagen op en regelden vervangend vervoer. Het is dat soort hulp waarvan je denkt dat je het nooit nodig zult hebben, tot het opeens anders is.

Enfin, een vreemde zondag dus.

Gisteravond, tijdens mijn rondje met Bentley, zag ik de eerste wolken binnen drijven. Bijna als strakke lijnen over de polder – alsof iemand ze had getekend met een liniaal. Niet veel later zat ik in de tuin met een kop koffie. De streepwolken, zoals ik ze voor het gemak maar noem, waren toen al bijna verdwenen. Uitgewaaid, opgelost in de stilte van de avond.

“Clouds come floating into my life, no longer to carry rain or usher storm, but to add color to my sunset sky.”
– Rabindranath Tagore

Soms komt alles tegelijk voorbij – papierwerk, herinneringen, en een wolkenlijn die zomaar even blijft hangen.