Dinsdag, boodschappendag. De ene winkel was lekker rustig. De andere leek wel een kleuterschool met volwassen mensen. Ik snap het wel, het is herfstvakantie en ouders laten hun huilende en schreeuwende kroost waarschijnlijk liever niet thuis.
Ondanks mijn begrip voor die situatie, stoor ik me er niet minder aan. Zonder schreeuwende kinderen in winkels heb ik al genoeg inkomende prikkels te verwerken. Winkels zijn nu eenmaal niet ingericht op mensen die daar gevoelig voor zijn. En waar is de opvoeding gebleven, trouwens?
Gelukkig duurt boodschappen doen niet de hele dag. Zodra ik thuis ben en de boodschappen een plekje hebben gekregen, kan ik lekker onderuitzakken en iets voor mezelf doen.
Zoals deze klaagzang schrijven.
Ondertussen is hier in de omgeving vrijwel alles van het land. En dat met opvallend weinig overlast van slik. Het droge weer heeft daar goed bij geholpen. En niet alleen daarbij.
Aardappels raken bijvoorbeeld sneller beschadigd in natte klei dan in droge grond.
Op de foto’s zie je dezelfde plek, op dezelfde dag. Alleen de momenten en de tractors verschillen.
2 Comments
Suskeblogt
October 20, 2026 at 16:02Hier start de herfstvakantie op 2 november. Dus is het hier nog even rustig in de winkels.
De aardappels zijn dus binnen. Daar wordt het ook rustig tot volgend voorjaar.
mizzD
October 20, 2026 at 15:50Ja.. dat vraag ik me ook weleens af.. waar is de opvoeding gebleven? het lijkt in de vakanties wel of de winkels als recreatiepark gebruikt worden.. met kinderen die daar schreeuwend rondrennen.. waar is dat voor nodig? Ik ben niet zo gevoelig voor prikkels, maar stoor me daar echt ook wel mateloos aan.
Kun je beter naar akkers kijken.. heerlijk rustig! 😉