Gisteravond liep ik een rondje over het erf. Alles staat op het punt te ontluiken — de eerste knoppen zijn open, kleuren steken hun kop op, geuren drijven zachtjes tussen de struiken door. De sering bloeit al uitbundig. Die geur… dat is toch wel het mooiste aan het voorjaar. Elk jaar weer verrast het me,…
Maandagen en andere uitzonderingen
Sommige gewoontes sluipen ongemerkt je leven binnen. Zo houd ik mijn maandagen meestal vrij — een stil stukje week, bewaard voor nietsdoen en onverwachte momenten. Maar soms moet je je eigen regels even loslaten. Over afspraken die niet konden wachten, oude gevels in Antwerpen, en een Nissan die telkens nét ontsnapte. Bij het wakker worden…
Een verzoekfoto en nieuwe gordijnen
Om even een reactie van Dimario aan te halen, die hij gisteren plaatste op mijn blog van vrijdag:“Ik ben benieuwd of we nog een foto vanuit het penthouse over de Schelde te zien krijgen.” Nou, Dimario, deze foto nam ik afgelopen woensdag, recht vanaf het terras aan de voorkant. Hij laat precies zien hoe het…
Mei klopt op de deur
Soms hoor je een maand aankloppen, niet als belofte van iets nieuws, maar als een fluistering van alles wat nog in stilte in je leeft. Vanochtend schreef ik, bijna gedachteloos, 26-05-2025 in mijn hardgekafte schrift waarin ik van alles bijhoud. Een maand te vroeg, zo leek het, totdat ik me realiseerde: mei staat al op…
Een muur in Antwerpen
Je staat natuurlijk nooit precies op de juiste plek om een foto te maken waarbij de rand van een muur mooi recht op de foto staat. Deze muur was bovendien enorm hoog, en door het verkeer kon ik op dat moment niet achteruit stappen voor een beter perspectief. Een stuk later had het wel gekund,…
Een rustige dag na een volle
Gisteren was een dag vol beweging en bezigheid. Ik was druk in de weer met allerlei klussen om mijn maat te helpen, en maakte daarnaast een flinke stadswandeling. Aan het eind van de middag nog even samen uit eten, en tegen de avond ging ik weer richting huis. Als kers op de taart kreeg ik…
3 op ‘n rij
Hoe het met Bentley gaat?Een stuk beter inmiddels. Hij zit alweer vol energie — échte Jack Russell-energie, dus je snapt het wel. Blaft weer vrolijk in het rond en af en toe ontsnapt hem nog een kuchje. Omdraaien — iets wat honden verrassend vaak doen — gaat nog niet helemaal zonder gekreun, maar het wordt…






