De hechtingen zijn eruit en het sporten mag weer langzaam worden opgebouwd. Ondertussen was er gisteravond ook nog een prachtige reden om even naar buiten te kijken.
Ik ben er even niet
Na ruim zes weken ben ik weer terug op mijn blog. Niet omdat ik dat zo gepland had, maar omdat het leven soms even iets anders van je vraagt dan schrijven.
Een eenzaam valkruid en langzaam herstel
Na een onrustige periode lijkt het gewone leven langzaam terug te keren. Een eenzaam valkruid langs de weg laat zien hoe kwetsbaarheid en veerkracht soms dicht bij elkaar liggen.
Een dag waarin de wereld even stilstond
Soms krijgt een foto pas achteraf betekenis. Een gewone maandag veranderde onverwacht in een dag van rust, veel slaap en herstel, met ruimte om stil te staan bij de snelheid waarmee het leven kan omslaan.
Een nacht die mijn lichaam niet zag aankomen
Na zes jaar werd ik onverwacht weer ziek. Een korte, persoonlijke beschouwing over hoe snel gezondheid vanzelfsprekend lijkt, totdat je lichaam je dwingt om even stil te staan.
Soms heb je echte mensen nodig
Na weken van stilte en afstand besloten Bentley en ik naar Goes te gaan om familie te zien. Over eenzaamheid, keuzes maken, financiële druk en het simpele belang van echte gesprekken.
Een paar minuten eerder, een kwartier langer
64 foto’s, één die blijft. Soms zit het verschil in een paar minuten eerder naar boven gaan.