Na ruim zes weken ben ik weer terug op mijn blog. Niet omdat ik dat zo gepland had, maar omdat het leven soms even iets anders van je vraagt dan schrijven.
Wat een landschap je vertelt als je goed blijft kijken
Tijdens een fietstocht door de Zak van Zuid-Beveland viel opnieuw op hoe een landschap langzaam verandert. Over klimaat, watertekort en de waarde van goed blijven kijken.
Een gewone zondag
Een gewone zondag met Bentley, een wandeling en een vertrouwd landschap. Want zelfs een plek die je vaker fotografeert, blijft veranderen.
Een zonnebloem aan het einde van de dag
Soms bevat één dag een heel leven in het klein: onverwacht verdriet, een lachende kleindochter en een zonnebloem die voor mij het symbool is geworden van deze prachtige zomer.
Even in een andere wereld
Soms kom je even terecht in een wereld die heel anders is dan de jouwe. Uiteindelijk blijken niet de plek of de rijkdom het meest te blijven hangen, maar de mensen die je ontmoet.
Komkommertijd, of toch niet?
Terwijl de komkommertijd weer aanbreekt, merk ik dat ik blijf schrijven. Een onverwachte reis, een vertrouwd landschap en de vraag of een pauze soms vanzelf ontstaat.
Een dag waarin de wereld even stilstond
Soms krijgt een foto pas achteraf betekenis. Een gewone maandag veranderde onverwacht in een dag van rust, veel slaap en herstel, met ruimte om stil te staan bij de snelheid waarmee het leven kan omslaan.