Plots een buldog

Vanmorgen leek Bentley ineens net een buldog. Zijn neus was helemaal gezwollen, dus onverwacht zat ik bij de dierenarts. Omdat ik toch ook nog even langs het gemeentehuis moest, kon ik dat mooi combineren. Mijn dierenarts is gelukkig heel flexibel, dat scheelt altijd.

De dag is nog niet voorbij, maar hij liep in elk geval heel anders dan gepland. Een stuk drukker. Mijn zoon zou later op de middag langskomen om samen te wandelen, maar dat hebben we deze keer zonder Bentley gedaan. Die kreeg namelijk een injectie tegen allergie — volgens de dierenarts de meest logische verklaring na wat onderzoek. De zwelling nam daarna gelukkig langzaam af, dus dat is een goed teken. Mocht het morgen nog dik zijn, dan mag ik gewoon even binnenlopen, zonder afspraak.

Waarom de dierenarts dacht aan een allergische reactie? Gisteren liep ik met een vriend door de moer bij Nisse, over van die smalle paadjes zoals op de foto. Daar zou Bentley gestoken kunnen zijn door een insect, of gesnuffeld hebben in een prikkelstruik.

Klinkt heel plausibel eigenlijk.

Hopelijk is Bentley morgen weer helemaal de oude — mét zijn eigen, elegante neus. Voor nu ligt hij uitgeteld in zijn mand, een beetje suf van de prik, maar gelukkig weer zichzelf. En ik? Ik zet een kop koffie en haal even adem. Soms zit een onverwacht drukke dag in een klein, gezwollen hoekje.