Ik ben er even niet

Ik ben er even niet, werd, ik ben er niet en dat had natuurlijk een oorzaak. Of meerdere eigenlijk. Het was in tegenstelling met mijn voorgaande blogpauzes ditmaal geheel ongepland en best wel tegen mijn zin. Maar, ik had een totaal verkeerde input van inspiratie.

Het is niet mijn bedoeling om hier alles op tafel te gooien, maar globaal kan ik wel wat kwijt. Het leven zit nu eenmaal vol valkuilen en er kwamen er toevallig een paar tegelijk op mijn pad.

De toestand van de tegenpartij verslechterde. Er kwam revalidatie fysio bij kijken waar ze ook nu nog volop mee bezig is. Zelf moest ik onder het mes. Nee, helaas niet mijn hand en pols, maar aan mijn schouder. Er overleed zeer plotseling een tante van me. En als klap op de vuurpijl kreeg ik een acute ontsteking aan een kies welke zo ernstig was dat de kies eruit moest.

Mijn leven veranderde daardoor behoorlijk in korte tijd. Naast alles wat er speelde, bleef er gelukkig nog een beetje ruimte over voor sport en ontspanning. Maar schrijven lukte niet. Omdat ik nooit schrijf onder omstandigheden die negatieve inspiratie kan geven, een blogpauze van ruim zes weken.

Het is wat het is en na slecht weer gaat altijd de zon weer schijnen. Al zijn het soms maar een paar stralen die tussen de wolken door verschijnen. Niets blijft slecht, zoals niets voortdurend hetzelfde blijft.

Dus ik ben er weer. Niet met een groot verhaal of een belangrijke boodschap, maar gewoon weer met mijn eigen kleine observaties, gedachten en verwondering over alles wat zich om ons heen afspeelt.

Heb je vragen, dan kun je me mailen. 📨

Ik wil iedereen bedanken die me in de afgelopen weken een mailtje of berichtje stuurde. Als het goed is heb ik iedereen een antwoord gestuurd.