The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home » Even in een andere wereld

Even in een andere wereld

Hoewel ik niet meer zo goed tegen grote mensenmassa’s kan, viel het gisteren eigenlijk best mee. Ik was uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de overhandiging van een kunstwerk dat ik had ontworpen en gemaakt. Het cadeau was bedoeld voor een koppel dat vijftig jaar samen is. Niet getrouwd, maar gelukkig samen. Of, samen gelukkig.

Een kijkje achter een andere poort

Het waren bijzonder aardige mensen, net als hun gasten, al begaf ik me niet midden in de drukte. De locatie, ergens boven Utrecht, was prachtig. Midden in de bossen lag een groot landgoed. Het bos is voor iedereen toegankelijk, het landgoed zelf niet.

Nieuwsgierigheid zonder jaloezie

Natuurlijk wierp ik toch even een blik op het landgoed. Ik ben altijd nieuwsgierig naar hoe andere mensen leven. Uiteindelijk leven we allemaal in onze eigen wereld, gevormd door onze omstandigheden en ervaringen. Mijn wereld ziet er heel anders uit dan die van mensen die op een landgoed wonen. Ik kijk daar niet met jaloezie naar, want dat gevoel ken ik eigenlijk niet. Mijn belangstelling komt voort uit nieuwsgierigheid. Hoe ziet hun leven eruit? Welke verhalen schuilen er achter zo’n plek?

Bosrand met vijver op een groen landgoed boven Utrecht.
Een rustige plek waar natuur en landschap elkaar ontmoeten.

Gaandeweg ontdekte ik dat het jubilerende koppel niet alleen gastvrij was, maar ook maatschappelijk betrokken en sociaal. Dat maakte misschien nog wel meer indruk op mij dan het landgoed zelf. Uiteindelijk zijn het niet de huizen of de bezittingen die iemand bijzonder maken, maar de manier waarop mensen met anderen omgaan. Uiteraard had ik al wat kennis over de mensen. Tenslotte had ik informatie nodig om het cadeau zo persoonlijk mogelijk te maken.

Weer thuis

Rond acht uur was ik weer thuis. Dat was precies op tijd. Er bleef nog genoeg van de avond over om de stilte weer op te zoeken en mijn hoofd langzaam leeg te laten worden na alle indrukken. Soms is het fijn om even in een andere wereld te mogen kijken, maar minstens zo prettig om daarna weer thuis te komen in je eigen wereld.

Macrofoto van beukennootjes tussen donkerrode beukenbladeren.
Zelfs hoog in de boom valt er iets te ontdekken.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

14 Comments

Reageren? Leuk! Vergeet je gegevens niet.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.