Home » De tijd van de lange schaduwen

De tijd van de lange schaduwen

Geploegde akker in het avondlicht met lange schaduwen onder een uitgestrekte blauwe lucht in Zeeland.
De zon staat al laag. De schaduwen worden langer en de dagen korter.

Het is weer de tijd van de uitgerekte schaduwen. Na mijn avondmaaltijd en als de honden hebben gegeten, doe ik een klein rondje met Bentley. Dat is rond half vijf. Deze foto nam ik om 16.39 uur. De zon staat dan al behoorlijk laag. Ze gaat tenslotte al onder vóór half zes. Bentley loopt niet meer tot voorbij het huis van Phillip, dus straks zal ik tijdens mijn rondje de ondergaande zon net niet meer kunnen zien.

Zelf ben ik niet als schaduw te zien, omdat ik wegval in de schaduw van de haag achter mij. Het zal niet lang meer duren voordat ik in het donker loop. Dan moet er weer verlichting mee. Voor Bentley heb ik iets heel goedkoops bedacht. Daarover later meer. Laat het eerst nog maar even een beetje licht zijn.

‘Ga je later in de avond dan niet meer met hem naar buiten?’ Jazeker wel. Meestal wil hij tot aan de rand van de polder een beetje snuffelen en een plas doen. Daarna wil hij weer snel naar huis. En voordat we gaan slapen, doen we nog even een rondje over het erf.

Dat is zo’n aparte gewoonte van hem: een rondje langs de hele rand van het erf en dan weer naar binnen. Meestal ga ik even mee. Als het onbewolkt is, kan ik meteen nog even naar de sterrenhemel kijken.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

4 Comments

Reageren? Leuk! Vergeet je gegevens niet.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.