Gisteravond hadden we namens het bestuur van het dorpshuis onze eerste vergadering van dit jaar. Vorig jaar hadden we er bijna elke maand een, en we proberen het dit jaar wat minder te doen, en dat juich ik van harte toe. We zitten wel meet een aankomende en broodnodige verbouwing, dus het zal wel niet lukken een vergadering per kwartaal te houden, maar we doen ons best. Ik kan er overigens niet altijd bij zijn door andere verplichtingen, maar dat ter zijde.
Elke keer hoop ik weer dat we snel klaar zullen zijn. Zeker omdat we meestal een zeer kleine agenda hebben, maar ook gisteravond liep het weer uit en was ik pas om kwart voor elf thuis. Nou ja, het is maar 5 minuten lopen vanaf het dorp naar huis, dus dat scheelt een berg.
Gister overleed ‘Fast’ Eddie Clarke, de oorspronkelijke gitarist van metalband Motörhead. Eddie werd 67-jaar en stierf aan de gevolgen van een longontsteking. Motörhead heeft een prominente rol gespeeld in mijn jeugd. Na het overlijden van mijn moeder mochten we er van mijn vader geen woord over spreken, en ik zocht logischerwijs troost in muziek. Motörhead werd in 1975 opgericht door voorman Lemmy, die in 2015 overleed aan de gevolgen van kanker. Eddie was het laatste nog levende oorspronkelijke bandlid nadat in november 2015 drummer Phil Taylor overleed aan leverfalen.
De video is van niet zo’n bijzonder hoge kwaliteit, maar in die jaren had je nog geen HD camera’s en dergelijke. Het nummer Capricorn is altijd een zeer favoriet nummer van me geweest. Ik heb trouwens heel wat steenbokken in mijn leven.
https://www.youtube.com/watch?v=y3hyJq-QMmo
15 Comments
gerdaYD
January 14, 2018 at 10:30Weer een boegbeeld van onze generatie overleden, ze vallen bij bosjes de laatste tijd en dat stemt tot nadenken…
Fijn dat je weer een goede vergadering had, ook al liep die wat uit. Hopelijk kunnen jullie het inderdaad tot wat minder beperken want zo te zien heb jij heel veel te doen!
OT: een leuke, grappige reactie schreef je bij mij…
ZON-nebloem
January 13, 2018 at 16:38ja, muziek, een ander verhaal bij mij, maar er zijn toen natuurlijk liedjes geweest die voor altijd in mijn hart zitten
Een vergadering, zo kort bij, dat is wel fijn
Een @->- voor jou.
Mirjam Kakelbont
January 13, 2018 at 15:54Treurig dat je er van je vader niet over mocht praten. Kon je bij een ander familielid terecht? Dat je moeder zo jong sterft, is voor een volwassene al niet te verwerken maar voor een knul van vijftien…
Muziek kan je troosten. Ik ben blij dat je daar je toevlucht in hebt gezocht en niet in de drank of andere rotzooi. Als kind was je al sterk!
Haba
January 13, 2018 at 09:09Goede morgen John. De bandleden zijn dus nu allemaal overleden begrijp ik. Dan zijn ze geen van allen erg oud geworden, want meestal zijn groepen zo’n beetje dezelfde leeftijd als ze samen muziek gaan maken.
En wat steenbokken betreft, mijn moeder was er eentje en mijn beide kinderen zijn steenbakken. Dus ik ken er wel een stel.
Prettig weekend gewenst.
Sjoerd
January 13, 2018 at 00:43Muziek is op zo’n leeftijd een bijzondere ervaring die blijft je je hele leven bij. Voor mij was dat Woodstock…
Renesmurf
January 12, 2018 at 23:57Er zijn altijd mensen die vergaderen leuk vinden en het zo lang mogelijk rekken. Jammer dat mensen nog steeds dood kunnen gaan aan een longontsteking, bah, om naar van te worden.
Hans
January 12, 2018 at 23:46Vergaderen is nuttig, maar te veel is het een stuk minder.
Las het over het overlijden van ‘Fast’ Eddie Clarke, erg jong R.I.P.
Een tijdsbeeld de video, nostalgie zonder HD. Hans
Di Mario
January 12, 2018 at 22:42Je moet ergens je troost in zoeken en als het hiermee is dan is het te hopen dat dat voldoende is geweest. Al hoewel wat dan ook, het neemt nooit alle pijn weg.
Love As Always
Di Mario
Francky
January 12, 2018 at 19:48Gelukkig hoef ik geen vergaderingen meer bij te wonen. Die konden destijds ook aardig uitlopen.
De rocksterren sneuvelen, de één na de ander.
ria
January 12, 2018 at 19:09Muziek geeft troost aan heel veel mensen.
Een voorzitter die een vergadering in goede banen leidt is erg belangrijk.
marjolijn1
January 12, 2018 at 18:56Lange vergaderingen is voor niemand goed, na bepaalde tijd neem je toch niets meer op.
De keuze van muziek is voor ieder iets persoonlijks, maar dat je er veel steun van kunt hebben , geldt voor velen denk ik.
Op naar een fijn weekend John.
Lies
January 12, 2018 at 18:4467 is jong, John…
Lje(f)s.
Rietepietz
January 12, 2018 at 18:14Ik ken de groep niet , het zou denk ik ook niet de muziek waarin ik troost zou zoeken maar daarin is ieder mens weer anders. Iedereen verwerkt verdriet ook anders en sommige op de manier van je vader , er niet over praten.
Dat was zeer waarschijnlijk om niet zélf met het verdriet geconfronteerd te worden, zeker in die jaren was een huilende man nog “not done” . Maar hij zal nooit geweten hebben hoeveel beter het ook voor hem geweest zou zijn om met de kinderen samen verdriet te hebben. Misschien ook wilde hij de kinderen zoveel mogelijk verdriet besparen en dacht dat “er niet over praten ” daar de beste manier voor was.
De man is zeker, net als de kinderen, heel eenzaam geweest in zijn verdriet. Wat heb je veel gemist in die tijd, ik vind dat heel pijnlijk voor je, zeker nu je vader overleden is en hij het niet met een volwassen zoon heeft kunnen uitpraten.
John
January 12, 2018 at 22:13Ik was toen 15. Een tiener. Het was voor mij de muziek om een beetje mee tot rust te komen. Er zit een verschil in natuurlijk of je als volwassen mens ergens troost in zoekt, of als kind.
Rietepietz
January 13, 2018 at 20:39Ja absoluut!