Gisteren was een dag vol beweging en bezigheid. Ik was druk in de weer met allerlei klussen om mijn maat te helpen, en maakte daarnaast een flinke stadswandeling. Aan het eind van de middag nog even samen uit eten, en tegen de avond ging ik weer richting huis. Als kers op de taart kreeg ik ook nog twee prachtige kleden cadeau. Ze liggen nu te pronken in huis. Ik ben dol op kleden. Ondanks dat we tapijt op de vloer hebben, misstaat een mooi kleed nooit. Sterker nog, het voegt iets warms en huiselijks toe—ook letterlijk. Ik loop thuis altijd op blote voeten, want schoenen zijn in de woonkamer absoluut taboe. Dan is een kleed extra aangenaam. Inmiddels liggen er hier meerdere, wat meteen ook een warmere sfeer geeft aan het geheel. Vandaag houd ik het rustig. Straks ga ik met Bentley naar de dierenarts voor een controle. Niet omdat…
3 op ‘n rij
Hoe het met Bentley gaat?Een stuk beter inmiddels. Hij zit alweer vol energie — échte Jack Russell-energie, dus je snapt het wel. Blaft weer vrolijk in het rond en af en toe ontsnapt hem nog een kuchje. Omdraaien — iets wat honden verrassend vaak doen — gaat nog niet helemaal zonder gekreun, maar het wordt met de dag soepeler. Vanavond krijgt hij z’n laatste pil: een combinatie van pijnstiller en antibioticum. Morgenochtend de laatste dosis van de vloeibare variant. Daarna is het afwachten, maar alles wijst erop dat hij goed herstelt. Donderdag mogen we nog even langs bij de dierenarts voor controle, laat op de dag. Maar eerlijk gezegd: ik verwacht geen verrassingen. Morgen geen blogupdate.Ik ga er een dagje tussenuit. Weer een dag helpen in Antwerpen — en meteen wat ontspanning meepikken. Dat kan ik goed gebruiken na de stress van de afgelopen week. Het idee dat Bentley onder…
Rustige renovatie aan het einde van de straat
Eerder schreef ik al over de renovatie van het gemaal hier aan het eind van de straat. De pomp wordt vervangen, er komen nieuwe regelkasten, en uiteraard wordt ook alle bekabeling vernieuwd. Op sommige plekken is nieuw beton gestort, maar de meeste werkzaamheden spelen zich af in de diepte, uit het zicht – daar beneden in de ruimte op de voorgrond. Tot nu toe valt de overlast erg mee. De verkeerslichten zijn slechts twee keer ingeschakeld geweest, al zijn ze wat ongelukkig afgesteld. De noodpomp die tijdelijk het rioolwater moet afvoeren, doet zijn werk prima. Alles loopt dus voorspoedig. Nog een maand, misschien anderhalf, en dan is het weer achter de rug. Wie benieuwd is naar het begin van de werken, kan dat hier teruglezen: Voor nu kabbelt alles voort, net zoals het water dat straks weer geruisloos wordt weggepompt.
Wat als denken niet menselijk blijft?
Laat ik het vandaag eens hebben over een onverwachte nieuwe hobby, voordat ik afdwaal naar andere gedachten. Kunstmatige intelligentie – of AI – is inmiddels zo verweven met ons dagelijks leven dat je bijna onder een steen geleefd moet hebben om er nog nooit van gehoord te hebben. De digitale assistenten, creatieve tools en denkende programma’s zijn al lang geen sciencefiction meer. Ze zijn hier. Ze denken met ons mee. Of beter gezegd: voor ons. Er zijn talloze AI-agents beschikbaar, gratis en betaald. Zelf gebruik ik voorlopig nog de gratis versie van ChatGPT. Het is verbazingwekkend hoeveel je ermee kunt doen – mits je weet wat je vraagt. Want AI is, net als het menselijk denken, vooral een spiegel: hoe beter je formuleert wat je zoekt, hoe scherper het antwoord wordt. Onlangs maakte ik voor mijn zus een Minecraft-versie van een Jack Russell als Paashaas. Voor haar was het een…
Blaffen, balken en een beetje praten
Over een dorpsdag vol geluid en gedachten. We hebben een ezel in het dorp. En nee, ik heb het niet over mezelf of een van de buren. We hebben een échte ezel. Met een beetje geluk – of pech – hoor je hem dagelijks even balken. Hij staat net om de hoek, dus hier is hij vaak luid en duidelijk te horen. Soms lijkt het alsof hij ergens iets van vindt, maar wat precies blijft gissen. Vandaag was het dorpsrommelmarkt. Niet zo uitgebreid als vorig jaar, maar toch genoeg om even een rondje te lopen. Niet om iets te kopen, meer uit nieuwsgierigheid. En om een praatje te maken, natuurlijk. Het blijft fascinerend wat mensen ieder jaar weer uit hun schuurtjes trekken. Het meeste was, zoals de naam al doet vermoeden, gewoon rommel. Maar dat heeft ook z’n charme. Ik ben niet ver gekomen. Ik kwam een oude bekende tegen,…
Even tandje terug
Echt fit was Bentley natuurlijk niet toen ik hem vanmiddag om 14.00 uur ophaalde, maar hij was wél klaar om naar huis te gaan. De dierenarts benadrukte nog eens dat hij, zeker voor zijn leeftijd, opvallend fit is en precies op gewicht zit. Hij mist nu een hoektand boven en twee snijtanden die los bleken te zitten. Het eerste wat hij wilde toen we thuiskwamen, was de tuin in – lekker in het zonnetje liggen. Voor nu doen we het even twee dagen rustig aan. Ik heb me natuurlijk een beetje zorgen gemaakt om niets, maar liever dat dan onverschillig zijn, vind ik.Nog even en hij is weer volop de oude. Voor nu doen we het dus even rustig aan. Hij in de zon, ik met een iets lichter hart. Soms is ‘een tandje terug’ precies wat je allebei nodig hebt. Afbeeldingen gemaakt in Chatgpt
Lente in het hoofd, zorgen in het hart
Onze fruitbomen doen het weer geweldig. Er hangen letterlijk kilo’s bloesem aan de takken. Als alles goed blijft gaan, krijgen we opnieuw een overvloed aan appels, net als vorig jaar. Onbespoten appels, al zal er door luchtvervuiling vast wel iets op zitten. We wassen ze altijd zorgvuldig voordat ze de koeling in gaan. Gisteren kwam ik de vrouw van mijn maat tegen.“John, John, ik weet niet of je het al weet, maar je kunt de eieren van je kippen beter niet meer eten,” zei ze. “Hier zit 3,8 keer de toegestane hoeveelheid PFAS in.”Gek genoeg, een dorp verderop bij een hobbykippenhouder: slechts 1,7 keer.“Ik eet ze al een hele tijd niet meer,” antwoordde ik. Daarna spraken we nog even over de voorjaarsnota en wat geopolitieke verschuivingen. Zoals dat soms ineens gaat. Ondertussen komt de dag dat Bentley onder narcose moet steeds dichterbij. En met die datum groeit de spanning bij…