Vandaag is het precies twee weken geleden dat ik in alle vroegte met Bentley naar de dierenarts reed. Hij moest onder narcose voor een tandheelkundige ingreep. De dagen ervoor voelde ik een knoop in mijn maag. Zou het allemaal goed gaan? Zou zijn leeftijd hem parten spelen? Je hebt het vast weleens gehoord: één mensenjaar staat gelijk aan zeven hondenjaren. Een vuistregel die iedereen kent, maar niemand écht kan verklaren. Toch houden we er collectief aan vast – misschien omdat het ons helpt betekenis te geven aan de tijd die we samen doorbrengen met onze viervoeters. Maar die regel is inmiddels achterhaald. Volgens de recentere inzichten is één hondenjaar niet zeven, maar vijftien mensenjaren waard. En hoewel die omrekening nooit helemaal precies kan zijn – elke hond is uniek – geeft het wel een andere kijk op ouderdom. Als ik dit toepas op Bentley, dan is hij inmiddels ruim boven…
Een lange dag op de weg
Gisteren was een lange dag. Dat had ik van tevoren al wel ingecalculeerd. Sterker nog: ik was zelfs nog even in Eindhoven. Maar het was vooral rijden. Rijden, file, weer rijden. En dat allemaal om een goede vriend te helpen. Geen probleem—ik rijd graag, zeker met goed gezelschap. Ik had me nog voorgenomen om wat foto’s te maken, maar daar kwam niets van terecht. Als je het grootste deel van de dag in de auto zit, is er weinig om vast te leggen dat de moeite waard is. Rond acht uur was ik weer thuis. Precies op tijd voor een kop koffie, even landen, en nog wat gezelschap houden voordat de dag zich terugtrok in de nacht. Tijd verstrijkt anders op de snelweg Hoe graag ik ook achter het stuur zit—ik zou gerust een hele dag kunnen rijden als het moet—het blijft uiteindelijk vermoeiend. Daarom was ik vandaag blij dat…
Waar de sering bloeit, zwijgt de grond
Gisteravond liep ik een rondje over het erf. Alles staat op het punt te ontluiken — de eerste knoppen zijn open, kleuren steken hun kop op, geuren drijven zachtjes tussen de struiken door. De sering bloeit al uitbundig. Die geur… dat is toch wel het mooiste aan het voorjaar. Elk jaar weer verrast het me, hoe leven zich zo moeiteloos aandient. Toch merken we hier ook hoe droog het begint te worden. De aarde houdt haar adem in. Hoe anders was het vorig jaar, toen de regen maar bleef komen — een soort omgekeerd voorjaar, nat en zwaar. Wij doen hier niet aan sproeien, hebben dat eigenlijk nooit gedaan. Alleen de potplanten op het terras (en dat zijn er nogal wat) krijgen wat water. En als het echt te lang droog blijft, krijgen sommige struiken een beetje hulp. Maar vaste planten moet je niet te verwend maken. Ze weten hun…
Maandagen en andere uitzonderingen
Sommige gewoontes sluipen ongemerkt je leven binnen. Zo houd ik mijn maandagen meestal vrij — een stil stukje week, bewaard voor nietsdoen en onverwachte momenten. Maar soms moet je je eigen regels even loslaten. Over afspraken die niet konden wachten, oude gevels in Antwerpen, en een Nissan die telkens nét ontsnapte. Bij het wakker worden vandaag realiseerde ik me dat ik een afspraak had om 13.00 uur. Op zich niets bijzonders, ware het niet dat ik al jaren probeer om op maandag geen afspraken te maken. Vraag me niet waarom – ik weet het zelf niet eens precies. Misschien een soort lang-weekendgevoel, een kleine illusie die ik mezelf gun, ook al werk ik allang niet meer. Tegenwoordig komt mijn zoon bijna altijd op maandag langs, omdat hij dan vrij is. Dat is natuurlijk wél een goede reden om die dag zo leeg mogelijk te houden.Deze afspraak, die ik een maand…
Een verzoekfoto en nieuwe gordijnen
Om even een reactie van Dimario aan te halen, die hij gisteren plaatste op mijn blog van vrijdag:“Ik ben benieuwd of we nog een foto vanuit het penthouse over de Schelde te zien krijgen.” Nou, Dimario, deze foto nam ik afgelopen woensdag, recht vanaf het terras aan de voorkant. Hij laat precies zien hoe het weer die dag was: grauw en regenachtig. Veel regen, zelfs. Een groot deel van onze wandeling daar hebben we onder paraplu’s doorgebracht. Hoe anders zijn de dagen sindsdien geweest! Vooral veel zon.Ondanks het mooie weer, besloten we vandaag nieuwe gordijnen op te hangen in de hal. De gordijnen die er hingen, zijn nog prima, maar krijgen een nieuwe plek elders in huis. De nieuwe exemplaren zijn van velours. Ze zijn een stuk dikker dan de vorige, en dat heeft zo zijn voordelen: ze houden in de winter meer kou tegen bij de voordeur én in…
Mei klopt op de deur
Soms hoor je een maand aankloppen, niet als belofte van iets nieuws, maar als een fluistering van alles wat nog in stilte in je leeft. Vanochtend schreef ik, bijna gedachteloos, 26-05-2025 in mijn hardgekafte schrift waarin ik van alles bijhoud. Een maand te vroeg, zo leek het, totdat ik me realiseerde: mei staat al op de drempel.1 mei, de dag van de arbeid – in Nederland nauwelijks nog een betekenisvol moment. Daarna volgen dodenherdenking en bevrijdingsdag, en ik merk dat ik me dit jaar vreemder voel dan ooit bij deze dagen. Minder verbonden, meer ongemakkelijk.Ik heb daar mijn redenen voor. Redenen die, vermoed ik, velen zullen herkennen. De vrijheid om werkelijk alles te kunnen zeggen lijkt kleiner geworden. Je kunt nog steeds spreken, ja, maar je zult merken hoe snel er geoordeeld wordt. Alsof je altijd móét kiezen: een kant, een vlag, een standpunt.Maar ik kies geen kant. Zelfs niet…
Een muur in Antwerpen
Je staat natuurlijk nooit precies op de juiste plek om een foto te maken waarbij de rand van een muur mooi recht op de foto staat. Deze muur was bovendien enorm hoog, en door het verkeer kon ik op dat moment niet achteruit stappen voor een beter perspectief. Een stuk later had het wel gekund, maar daar was de muur niet zo mooi bekleed en hing er geen lantaarn. Maar goed—ik kwam deze muur dus tegen in Antwerpen, en ik vond hem prachtig. Er was trouwens veel meer moois te zien, en ik nam ook meer foto’s. Niet overdreven veel, want we maakten een stevige stadswandeling, maar genoeg om de komende dagen hier wat beelden te delen. Het gebied waar we liepen sprak me enorm aan. Mijn maat woont aan de kade, pal aan de Schelde. In theorie zou ik met een klein bootje van hier naar daar kunnen varen,…