Teleporteren naar een betere wereld

In bepaalde games, films en series kun je teleporteren naar een ander gebied, een andere planeet en zelfs andere dimensies. Gisteren liet ik vallen dat ik het best prettig zou vinden als ik naar een periode kon teleporteren waarin het rustig is. Een tijd waarin de mensheid tot bezinning is gekomen en er geen oorlog, armoede en honger meer bestaan.

Je kunt daar twee kanten mee op denken. Jammer dat het niet kan. Al die ellende in de wereld, en het lijkt soms alleen maar erger te worden. Aan de andere kant kun je ook denken: gelukkig kan het niet. Er zal altijd wel ergens iemand zijn die misbruik wil, kan en zal maken van zo’n mogelijkheid. Voor je het weet, is het Utopia verworden tot de wereld waarin we ons nu bevinden.

Later in hetzelfde gesprek vroeg ik me af of je als pacifist kunt verantwoorden dat je oorlogsspellen speelt, zoals Call of Duty, en daar ook nog eens erg goed in bent. Of dat je, zoals ik onlangs, helemaal opgaat in een serie als SEAL Team en het ook nog eens een erg goede serie vindt.

SEAL Team volgt de professionele en persoonlijke levens van de leden van Bravo Team, een elite-eenheid van de Amerikaanse marine. We zien hun trainingen, de voorbereidingen op gevaarlijke missies en de uitvoering daarvan, vaak onder grote tijdsdruk en op verschillende plekken in de wereld. Maar de serie laat ook zien wat dat werk met de mensen zelf doet en welke gevolgen het heeft voor hun gezinnen en persoonlijke leven.

Het is een behoorlijk confronterende serie. Je ziet hoe mensen worden getraind om geweld te gebruiken, hoe ingewikkelde beslissingen soms in een fractie van een seconde moeten worden genomen en hoe de gevolgen daarvan nog lang kunnen doorwerken.

In het licht van wat er vandaag de dag in de wereld gebeurt, begint dat allemaal steeds minder met elkaar te rijmen. Althans, zo voelt het voor mij. De ontwikkelingen die onze wereld ontwrichten, lijken elkaar bovendien steeds sneller op te volgen.

Hoe verhoud je je daartoe? Kun je tegen oorlog zijn en tegelijkertijd genieten van een game of serie waarin oorlog en geweld centraal staan? Is dat tegenstrijdig, of zit er een verschil tussen het beleven van iets als fictie en het daadwerkelijk willen dat het gebeurt?

Ik heb er niet direct een antwoord op.

Gelukkig zijn er ook ontzettend veel leuke dingen in het leven. Dingen waar ik me veel liever op richt dan op alle ellende in de wereld.

Zo werd ik gisteren gebeld door mijn tien maanden oude kleindochter. Nee, dat deed ze natuurlijk niet helemaal zelfstandig. Papa hielp een handje. Maar zodra ze me op het scherm ziet, verschijnt er een lach van oor tot oor.

En dan is er even niets anders nodig.

Misschien is een betere wereld niet iets waar je naartoe kunt of zou willen teleporteren. Misschien zit die in kleine momenten die je eraan herinneren waarom het leven de moeite waard is, ook als je niet altijd begrijpt wat mensen elkaar aandoen.

Afbeelding gemaakt met AI (: