Wees je eigen regisseur. Ik schreef het deze ochtend op 2 blogs die ik bezocht. Je hebt het grootste deel van je leven in eigen hand. De eerste paar jaren liggen in de handen van je ouders/opvoeders. De eerste 3 jaar van een mensenleven zijn heel erg belangrijk. Belangrijk, omdat je daar emotionele afweren opbouwt. Gaat daar iets mis, dan heeft dit invloed op de rest van je leven..
Volwassen mensen zien de wereld vaak via het afweermechanisme dat zij als kind hebben ontwikkeld. Het zijn juist die afweermechanismen die ons als volwassene het meest doen lijden omdat ze onze waarneming van het heden zo sterk vertekenen.
De foto van vandaag nam ik enkele weken geleden met nog een berg andere voor een serie ‘oude werktuigen & onderdelen’ die ik aan het maken ben. De serie hoop ik eind augustus af te hebben.
klikken = groot =
21 Comments
Albert y Mara fotolog
April 20, 2012 at 23:51Ik had even wat anders te doen, maar wil toch nog even reageren op deze blog.
Het nummer “Schilderij” van Guus Meeuwis past mooi bij deze blog.
Ik plaats het zonder verder commentaar. De tekst zegt alles.
Grtz Mara
Schilderij – Guus Meeuwis
Er is dit jaar een helehoop gebeurt
Iets of iemand hebben stukjes van mijn leven ingekleurd
Het leven is soms net een schilderij
Als voorbeeld geld het schilderij van mij
Ik weet niet wie de allereerste schets maakt
Je ouders, het toeval of het lot
Of hij want zijn ouders hadden een ezel
Met andere woorden de rechterhand van god
Maar je ouders zijn de eerste die gaan schilderen
Voorzichtig rood en later geel en groen
Omdat als je leerling bent geworden
Tot hun spijt steeds meer zelf wil gaan doen
Het leven is soms net een schilderij
De tijd verstrijkt er steeds een kleurtje bij
En dan gaan zich er anderen mee bemoeien
Je vrienden, ze mengen in ‘t cafe
Van alles door elkaar, het is een zooitje
Maar de mooiste neem je heel je leven mee
En de vrouwen die hun streken achterlieten
Veel te veel en veel te blauw ook bovendien
Ze zijn nu lucht, maar dat was ooit wel anders
Een zee van tranen en geen horizon te zien
Het leven is soms net een schilderij
De tijd verstrijkt er steeds een kleurtje bij
En dan kom jij en je geeft me perspectief
En het allerdiepste komt bij mij naar boven
Nog nooit had ik een vrouw zo lief
Met jou erbij begon ik te geloven
Dat het ooit nog wat kon worden met dat schilderij van mij
Want nog steeds als jij me even aanraakt
Krijg ik een warme kleur erbij
Het leven is soms net een schilderij
De tijd verstrijkt er steeds een kleurtje bij
En als ik later stef en er ontbreekt hier en daar wat verf
Maak me dan niet zwart, geef me een plaatsje in de kamer van je hart
lin
April 20, 2012 at 08:26regiseer maar lekker verder aan je leven, het is zo mooi als je het zelf maakt (tenminste nu we volwassen zijn ..hihi…) ! FIjne dag John!
Chantal
April 20, 2012 at 07:33je openingszin raakt me en zet me vandaag meteen aan het denken, hij past heel erg bij de fase waar ik nu in zit… dank je voor dit inzicht John
Nans
April 20, 2012 at 07:16Bekend voor velen denk ik wel: de manier waarop je gehecht bent speelt een grote rol in de rest van je leven, of dat nu veilig of onveilig is. Is t onveilig, kom je idd later in je leven afweermechanismen tegen, die in je volwassen leven heel onhandig of zelf contraproductief kunnen zijn. Als je je dat realiseert kun je misschien kiezen voor een andere manier van omgaan met, eentje die wat gezonder is. Maar veel mensen zijn zich niet zo bewust van hun afweermechanisme, iedereen heeft er wel eentje.
De mijne is alles alleen willen doen, en dat is echt niet altijd even handig…..
Benieuwd wat je nog meer uit je studie gaat laten vallen in je blog!!???!!!
Mooie foto’s trouwens, hier en de vorige! Er volgen er vast nog meer…..
grtz!
ZON-nebloem
April 20, 2012 at 06:33elke dag een foto van verbouwwerken, augustus is niet meer zo ver, daar moet nog hard gewerkt worden precies?
Ik denk ook wel dat de kinderjaren heel veel doet , maar door ik weet niet welke verandering in een mensenleven kan een mens heel erg veranderen, maar de opvoeding speelt natuurlijk parten
Marjolijn
April 20, 2012 at 02:53De eerste levensjaren zijn belangrijk, net als alle andere die je nog mag hebben/krijgen.
linda kwakernaat
April 19, 2012 at 22:37de eerste jaren zijn zo wanzinnig belangrijk,
een zwaar onderschat gegeven!
en je leven doe jezelf, zoveel mensen verwachten dat ze recht hebben op,….
en wachten daarop.
oma
April 19, 2012 at 22:17Ha John,
Je ouders vormen je als kind, school breekt dat weer af :).
Je fantasie is onvervangbaar.
Ik zag er geen rupsband in. oma
renesmurf
April 19, 2012 at 20:52Niet alleen de eerste drie jaar zijn belangrijk, ook daarna is het van belang.
En nog kan je elke dag dingen meemaken die de rest van je leven veranderen.
Di Mario
April 19, 2012 at 20:45Ik denk wel dat Zuster Klivia gelijk heeft, maar (kom ik weer aan met mijn maar) dat het bewezen is dat als je in de eerste drie jaar een betere afweermechanisme hebt opgebouwd dat je er minder snel last van zult hebben. En als ik het goed lees is dat ook wat jij bedoelt.
Love As Always
Di mario
jager
April 19, 2012 at 20:45Ik zie het leven niet als afweer mechanisme, meer iets om gewoon van te genieten. Mooie foto!
ria
April 19, 2012 at 20:08Zuster Klivia heeft wel gelijk denk ik, er kan in een mensenleven zo veel gebeuren waardoor mensen alsnog ontsporen, of in elk geval erg onstabiel zijn. Maar daar moeten we maar niet van uit gaan, een goed begin is het halve werk gaat ook hier op.
Redstar
April 19, 2012 at 20:50@ Ria, Ik studeer hier momenteel voor, dus ik weet echt wel waar ik het over heb.
Bedankt voor je vertrouwen in mijn oordeel, en waar ik over schrijf.
Billy
April 19, 2012 at 18:10in mijn eerste 3 jaren is heel wat gebeurd, onder andere mijn vader overleden.
Welke weerslag dat had op mijn leven kan ik echter niet inschatten, maar een gemis aan een vaderfiguur zal het wel geweest zijn…
(off topic: op m’n laatste muzieklogje, als ik klik op de video speelt die gewoon af op mijn log hoor, John. Heb je dat bij andere logs ook, dat die video onmiddellijk op YouTube afspeelt?)
Rietepietz
April 19, 2012 at 17:38Ik ben in 1942 in de randstad geboren ,mijn eerste 3 levenjaren vielen dus geheel in de oorlog , dat heeft zeker invloed gehad op mijn emotionele afweermechanisme !
Paul
April 19, 2012 at 14:37Die oude roestige rupsbanden doen het goed John. Ik heb net even een zwarte achtergrond gebruikt, en dan is het helemaal mooi.
Complimenten 😀
HansDeZwans
April 19, 2012 at 14:26Je schrijft dat je een serie foto’s aan het maken bent over oude werktuigen. Helaas kan ik uit je foto geen werktuig zien. Oude rupsband komt er in de tooltip te staan. Dus het is de rupsband van een oud werktuig, denk ik.
zuster_klivia
April 19, 2012 at 13:05Niet alleen de eerste 3 jaar hoor J. Die kunnen z? stabiel zijn als het maar kan, als de jaren daarna een kind emotioneel onveilig opgroeid, kunnen ze net zo ‘ontsporen’. Zelfs volwassenen kunnen door traumatiserende ggebeurtenissen hun coping aanpassen. Daarbij is er ook nog zoiets als nurture en nature. Je stelling klopt deels. Iets ongenuanceerd is ie.
Redstar
April 19, 2012 at 13:12Ik geef mezelf beperkte ruimte om te vertellen wat ik wil. Dan kun je gewoon niet alles vertellen. Hoe langer het log, hoe minder men leest. En dat is nu vaak al bar weinig.
Mijn stelling is geen stelling maar een aangenomen en bewezen feit in de geestelijke gezondheidszorg.
Lees het boek Illusies van Ingeborg Bosch en je weet waar ik het over heb …
Ik schrijf trouwens
De eerste 3 jaar van een mensenleven zijn heel erg belangrijk.Dus de eerste 3 jaren zijn heel belangrijk. De jaren er na zijn ook belangrijk, maar dan heb je je emotionele afweermechanisme al ontwikkeld. Dit doe je namelijk in de eerste 3 jaar van je leven.Sjoerd
April 19, 2012 at 11:22Ik kan het voorwerp niet echt thuisbrengen op het eerste gezicht. daar moet ik nog even over nadenken.
ollie
April 19, 2012 at 10:49Inderdaad , als kind wordt je karakter gevormd !