Laten we er maar gelijk een serie van maken dacht ik. Het past mooi in de lijn die ik aan het opzetten ben hier op mijn log. Het log ?No Excuses? haakte perfect in op alles wat met succes te maken heeft. Succes met dat wat je doet ondanks allerlei ‘zogenaamde‘ obstakels. Obstakels zitten vaak in je hoofd, of worden je aangepraat.
Het hoeft ook niet perse met sport te maken te hebben, maar het is nu eenmaal een goed uitgangspunt.
Eigenlijk is het helemaal geen sport, maar een manier van leven.
Op de website van Ross Enamait kwam ik onderstaande clip tegen. Een brok inspiratie en motivatie.
John Riccio heeft Cerebral palsy (red: Hersenverlamming) en vecht elke dag tegen deze aandoening. Enkele jaren geleden gooide hij zijn rolstoel aan de kant, en begon met bodybuilding. Hij kon geen excuus vinden om dit niet te doen. Ondanks alle operaties die hij onderging, en moet ondergaan, gaat hij gewoon door. Hij vecht telkens weer omhoog.
De volgende posts vind je misschien ook wel wat
[related_posts]
22 Comments
mikelodeon
September 5, 2009 at 09:50Wederom WAUW Red! De kracht van het focussen op je doel is zo belangrijk, jij weet daar zelf natuurlijk alles van. Vaak werpen we zelf in ons hoofd allerlei belemmeringen op en ondermijnen we daardoor wat we zelf willen. Als je dit mechanisme doorkrijgt en gaat inzien dat je bij alle gedachten een keuze hebt kan het veranderingsproces gaan plaatsvinden. Alles maar dan ook alles is mogelijk. Waar een wil is, is een weg…
[ @ Mikelodeon, Yep, ervaring genoeg mee, en ik blijf mezelf nu constant verbazen. Ik zet bijna dagelijks een nieuw record, en ben sterker eals ooit te voren. Maar ik doe daar dan ook echt wel wat voor. Het punt is dat als ik stop, mijn lichaam weer zal gaan haperen, dus ik zal door moeten gan tot ik uit ouderdom niet meer kan 😀 ]
plato
September 2, 2009 at 16:02Tjonge, wat een kerel. Alle bewondering. Dat is nog eens wat anders dan zielig in een stoel gaan zitten.
Morgaine
September 2, 2009 at 10:52@Redstar, ik weet niet of ik teveel doe, of het te intensief is, wat dat betreft lig ik erin zonder medische begeleiding, en de trainster doet het puur voor de mensen voor de fun…. er bestaat hier geen medische begeleiding sport geloof ik, ja fitness bij artsen zelf, we komen er wel uit!
Wat niet gaat, gaat niet, gaan we terug naar de artsen 😉
XXX
(DOEL: SCHILDEREN :O)
[ @ Morgaine, Een DOEL stellen is het belangrijkste begin. ALs je je doel hebt, zul je je doel ook berieken ! ]
Rietepietz
September 1, 2009 at 18:43Geweldig natuurlijk als mensen hun beperkingen zo goed en zo kwaad dat gaat proberen om te buigen !
I?dere vooruitgang is winst en zelfs ?ls er uiteindelijk een punt komt dat er niet meer rest dan berusten zal die behaalde winst het makkelijker maken om te berusten dat andere dingen er niet meer in zitten !
[ @ Riet, Ik denk dat dat idd gewldig is. Er komt altijd een punt dat je niet verder kunt. Dat is ook bij gezonde mensen zo. Eens bereikt je je plateau. En ben je aan de top van je kunnen, dan ben je tevreden! 😉 ]
ZizyMarlene
September 1, 2009 at 13:59Misschien wel Red. Misschien hebben wij dat van nature wel in ons, maar dan de een toch wat sterker als de ander. Ik ben een sterke vrouw. Heb veel meegemaakt en nog. Meestal op het geestelijk vlak, maar sinds kort ook lichamelijk. Een als die beide dingen tegelijk zijn..Dan is het af en toe moeilijk jezelf moed in te praten en soms is het dan op. Dan kan je zo moe worden van het vechten.
Maar als ik dan weer zo’n dag heb als vandaag… mij ontzettend goed voelend.. dan steekt die vecht lust weer de kop op. En deze dagen komen nu gelukkig weer steeds vaker voor.. dus dat geeft je dan weer de geestelijke spirit. Doe dus vandaag weer veeeeeeeel te veel en zal dit moeten bekopen en dat weet ik :-)Alleen heb ik nu aan het eind van de dag een tevreden gevoel over mijzelf.
[ @ Zizy M, Iedereen is anders. Zeker weten. Ik plaatste dit logje omdat ik bewondering heb voor John Riccio, en omdat ik vind dat hij het verdient dat mensen hem respecteren om wie hij is, en wat hij doet.
Je eigen te zwaar belasten is nooit goed. Met wat dan ook, mentaal of fysiek.. Wanneer je dat wel doet, moet je op de blaren zitten, maar het kan een verekte voldaan gevoel geven ja 😀 ]
Morgaine
September 1, 2009 at 12:01@Redstar, hahahaha ja gisteren wel, vandaag wat minder, ahum, ik moet drie dagen nu terug aan de ibuprufen, 600 mg maar liefst, en als het even kan drie keer daags, dat zat in mijn dieet, het is voor de vooruitgang, maar het voelt met verstand even als andersom :S
Ik hoop dat ie gelijk heeft, mijn peut dan 😉
XXX
[ @ Morgaine, Hmmm, dan heb je dus te veel gedaan? Of had je gister zwaardere pillen? Igg sterkte. Ik hoop voor jou dat de peut idd weet wat hij doet ]
mya
September 1, 2009 at 09:16((Hij vecht telkens weer omhoog )) mooie woorden ! groetjes 😉
[@ Mya, dat is wat hij doet, en dat is nog mooier 🙂 ]
Me!
September 1, 2009 at 08:08Ik heb respect voor deze man. Ik vind dit echter te ver gaan. Niet iedereen hoeft er als een bodybuilder uit te zien. Je kunt ook op andere manieren heel gezond bezig zijn.
[ @ Me, Ik zeg toch, en ik quote mezelf: Het hoeft ook niet perse met sport te maken te hebben, maar het is nu eenmaal een goed uitgangspunt.
Maar waarom gaat dit te ver als dit helpt bij deze man? Bezoek zijn site, en zie hoeveel het hem geholpen heeft. Dat zou ik wel willen weten. Overigens hoef je geen aanstoot te nemen aan het geen ik hier plaats. We leven alle twee in een andere wereld, met een andere instelling]
Frank
September 1, 2009 at 05:56Respect voor deze man! Daar kunnen velen (inclusief mezelf) een voorbeeld aan nemen. Je zou je bijna gaan schamen als je aan je eigen excuses denkt.
[@ Frank, Ja, en als je weet dat het voor omige mensen echt makkelijk gemaakt wordt om er met de pakken bij neer te gaan zitten. Wij hebben hier een vreemde cultuur opgebouwd.]
Renesmurf
August 31, 2009 at 23:36Je moet altijd roeien met de riemen die je hebt!
En nooit bij de pakken neer gaan zitten.
Heel veel zit tussen de oren.
Maar niet alles.
[ @ Renesmurf, Yep, en soms wat harder roeien als dat nodig is.
Niet alles zit tussen de oren ne. Absoluut niet..]
Di Mario
August 31, 2009 at 23:24Dat moet je ook maar kunnen. Sommige mensen hebben meer vechtkracht dan je van te voren zou verwachten.
Love As Always
Di Mario
[ @ Di Mario, inderdaad, alhoewl ik denk dat ‘van nature we allemaal zo’n vechtkracht hebben ]
Henry
August 31, 2009 at 23:05Ja respect… Sommige mensen laten zich al verhinderen wegens een verstopte neus, en gaan bij de pakken neer zitten. Aan de andere kant heb ik net zoveel respect voor iemand die niet zo vechten tegen zijn handicap of ziekte maar die zich berusten in de situatie. 😉
[ @ Henry, Met alle respect voor je reactie natuurlijk, maar ik vind dat als je jezelf berust, je jezelf neerlegt bij je situatie. Ik heb voor elk individu respect, maar voor deze vechtende mensen heb ik enorme bewondering. Als ik me had berust in mijn situatie had ik nog steeds met krukken gelopen. Het kan nooit kwaad om te zien hoe ver je kunt gaan 😉 ]
Morgaine
August 31, 2009 at 22:40Morgen weer zwemmen en fysio, heerlijk en vandaag ook al massage ten goede van :-))
We zullen gewoon doorgaan nu 😀
XXX
[ @ Morgain, Aaai massage nog wel. Dan had je het wel goed vandaag 😀 ]
Liesbeth
August 31, 2009 at 21:12Waanzinnig! Met doorzettingsvermogen kom je een heel eind of zelfs nog verder. Zo zag ik mijn vader vandaag nog oefenen. met al z’n kracht kon hij bevend en schokkend toch twee keer zelf opstaan en blijven staan.
[ @ Liesbeth, dat moet voor je vader een fantastisch gevoel zijn. Top om te lezen!]
francky
August 31, 2009 at 21:10als ik zoiets zie is die plaat in mijn arm maar klein bier. Ik ga ook verder met kobujutsu van zodra ik voldoende hersteld ben Misschien volgende week reeds.
[ @ francky, Het kan altijd erger, slechter, en toch is dat weer een stimulance voor mensen die in deze situatioe zitten door te gaan. Succes met je kobujutsu! ]
Elmar
August 31, 2009 at 20:27Geweldig dat deze man zich niet laat stoppen door zijn handicap! Ik heb heel veel respect en bewondering voor dit soort mensen!
groetjes,
Elmar
[ @ Elmar, Weet je wat het grappige is? Dat veel gezonde mensen het niet eens proberen. Daarom nog meer respect voor deze held ]
Terrebel
August 31, 2009 at 20:22Mooi vind ik dat. Net als de oudere man die zijn heup brak en weigerde in bed te blijven liggen. Na een paar maanden van zelf opgelegde revalidatie werd hij Pencak Silat instructeur. Met metalen pennen in z’n heup en al.
[ @ Terrebel, ja, dat is ook zoiets. Ik ken nog veel meer van dat soort voorbeelden, en ik heb mezelf als voorbeeld. In feite kan er zo veel. The human body is like a machine.. Het vergt alleen wil en doorzettingsvermogen/kracht ]
Marius
August 31, 2009 at 19:57Indrukwekkend. Mij trof dit zinnetje: “A champion never looks at what he is going through, only what he is going to.?
[ @ Marius, Dat zinnetje is ook een zeer waardevolle. ]
Mannie
August 31, 2009 at 19:39Daar kun je alleen maar respect voor hebben. Zo zie ik hier een buurman, soms in een scootmobiel maar meestal heel moeizaam met krukken, en dan om de paar meter even stil staan.
[ @ Mannie, ja, dat is voor hem waarschijnlijk een hele strijd, maar de engste manier om zichzelf waardevol te voelen voor zichzelf. ALs je zulke dingen weet te overwinnen, voel je je eigen held ]
Twan
August 31, 2009 at 19:35Dit is gewoon bruut eigenlijk. Ik blijf al op bed liggen als ik hoofdpijn heb. 🙂
Wat Roos zegt vind ik ook. Die lui weten ondanks hun beperkingen meer te doen dan iemand die gezond is. EN ze moeten er harder voor werken.
[ @ Twan, Je bent een watje 😀 was het eerste wat me te binnen schoot toen ik je reactie las ]
Roos
August 31, 2009 at 19:26Heel knap vind ik dat. Heb echt bewondering voor mensen die zo strijdlustig zijn en hun beperkingen in iets positiefs om weten te zetten!
[ @ Roos, Ja ik ook. Het kan me zo enorm boeien zulke verhalen. Strijders en helden zijn het]
Paul
August 31, 2009 at 19:23Ja, als je die kerel zo ziet, valt er weinig meer te klagen zeg. Wat een spirit heeft die kerel. Respect! 🙂
[ @ Paul, Ik heb zoveel respect voor zulke mensen. Het fascineerd me ook enorm]