Niet alleen vuurwantsen bewonen de voortuin. Inmiddels hebben we hier ook een overvloed aan nimfen van de zuidelijke groene schildwants.
De zuidelijke groene schildwants, Nezara viridula, is een plantenvoedende stinkwants. Oorspronkelijk komt deze soort waarschijnlijk uit Afrika, mogelijk uit Ethiopië, maar tegenwoordig is hij op veel plaatsen over de hele wereld te vinden. Door zijn voorkeur voor bepaalde gewassen, waaronder bonen en soja, kan hij daar een economische plaag vormen.
Hier in de tuin lijkt hij voorlopig vooral tevreden met de hibiscus. Ze zitten er volop op de knoppen, terwijl de plant nog steeds nieuwe bloemen maakt en volop in bloei staat. Het zijn er inmiddels zoveel dat ik me afvraag waar ze allemaal vandaan komen.
Niet eerder zag ik er zoveel in de voortuin. Ook achter in de tuin zijn ze aanwezig, maar daar hebben ze weer een andere plant uitgekozen: de guldenroede.
Het blijft bijzonder hoe je, als je eenmaal goed kijkt, ineens ontdekt dat een tuin veel meer bewoners heeft dan je dacht. Sommige vallen meteen op, andere zitten er blijkbaar al een hele tijd zonder dat je ze hebt gezien.
En zo verandert de tuin langzaam in een klein toneel waarop steeds weer andere spelers verschijnen.
2 Comments
Tine de Jong
October 5, 2026 at 15:46Dat ligt vast aan de gunstige weersomstandigheden en hun voortplantingsgedrag in het najaar dat je er zoveel ziet. Zitten toch fraaie bewoners daar bij jou.
mizzD
October 5, 2026 at 15:45Jakkes, dat zijn er wel heel veel. Het zijn wel insecten waar ik niet echt bang voor ben.. dat scheelt. Hier thuis zie ik wel af en toe gewone groene schildwantsen in de tuin, maar niet die zuidelijke. Op vakantie hadden we veel bessenschildwantsen rondom de tent.. soms was er dan weer es eentje op me geklommen.. brrr, daar hou ik niet van. Xelwyn vond die beestjes in het gras wel leuk om te volgen. Pakken mag ie niks.. déze kunnen geen kwaad, maar hij pakt dan net zo goed een hoornaar of zo.. en dan wordt het vervelend.