Vandaag zou mijn moeder jarig zijn als ze nog leefde. Ze zou dan tweeëntachtig levensjaren mogen vieren. Helaas overleed ze 45 jaar geleden, op zevenendertigjarige leeftijd.
Toch sta ik elk jaar even stil bij haar geboortedag, zoals ik dat ook doe op haar sterfdag. Je weet het hè. Mensen leven voort zolang we aan ze denken en over ze spreken.
Verder was het vandaag een normale dag. Boodschappen, dus door de mistige polder. Een paar kleine karweitjes. En verder een beetje lezen en relaxen.
Ik was erg vroeg wakker, dus ben ik vroeg op pad gegaan om wat kilometers weg te stappen. Hoofdlamp mee, fluorescerend vest aan. Want veiligheid staat voorop.
Op de foto een van de paarden die hier op de hoek staan. Verder staat er nog een pony en een ezel. Al heb ik die ezel al een hele poos niet meer gezien.
Morgen bijna de hele dag geen stroom, dus tot donderdag.
