Het viel me op hoe makkelijk het me afging om iets behoorlijk emotioneels op mijn blog te publiceren. Had je me 5 jaar geleden gezegd dat ik dat in de toekomst zou gaan doen had ik je waarschijnlijk niet eens serieus genomen.
Schrijven in moeilijke periodes werkt sowieso goed voor de geest. Daar was ik me altijd al van bewust. Van je afschrijven werkt vaak zelfs beter dan praten, hoewel dat laatste ook een absolute noodzaak heeft. Wie niet praat sluit zichzelf op in zijn eigen gedachten. En dat is nooit goed.
Lange tijd heb ik het min of meer voor elkaar gekregen niet te veel priv? op mijn log neer te zetten. Af en toe gebeurde het echter wel meer en meer de laatste maanden. Het ging deze keer echter erg makkelijk. En zodra je op de knop publiceren klikt staat het beschikbaar voor iedereen die via RSS, Twitter, een andere dienst, of gewoon toevallig langs komt.
Het voelde goed. Alsof je met het publiceren net dat beetje meer het gevoel hebt het van je af te zetten. Hoewel dat eigenlijk helemaal niet echt gebeurt. Het houdt je bezig. Maar je krijgt er ergens een rustiger gevoel van.
Nu heb ik natuurlijk ook een enorme lieve groep vaste volgers. Dat vergemakkelijkt het waarschijnlijk ook. Mocht ik voorheen een drempel gehad hebben met wat ik hier publiceer, dan is die drempel nu volledig weg.
30 Comments
Wil/Zizy
November 6, 2011 at 15:08Ik wist al wel dat je en puur gevoels mens bent John 😉 maar toch deed he mij ook goed om deze logs te lezen… en nog fijner vind ik het dat je ontdekt hebt dat het helpt.
IK begrijp je heel goed.. ik zelf schrijf het vaak van mij af in een gedicht of een ze of haar vorm.. waarschijnlijk nog te bang waarvoor ??? maar ik denk wel dat jij het begrijpt..’k doe het wel maar dan vaak in een andere vorm..
Dikke knuf met veel liefs xxx
Albert y Mara fotolog
November 6, 2011 at 10:45Een goede zaak dat je dit weggeschreven hebt op je weblog. Als je er een goed gevoel aan over hebt gehouden, zou ik zeggen, doorgaan op deze manier. Gedeelde smart is halve smart en als je blij bent is het fijn om dat ook te delen.
Ik wens je een fijne zondag.
Saludos
Mara
Liz
November 5, 2011 at 22:19mijn diepste zieleroerselen deel ik toch eerder pratend, met mensen die ik heeel goed ken, op mijn blogjes zet ik wel wat mij persoonlijk erg bezighoudt. maar het schilderen is ook: dingen van mij af schilderen
Maartje
November 5, 2011 at 13:08Heel herkenbaar.
Misschien betekent delen
het openen van de optie om Samen te helen.
Hartelijks,
Maartje
mya
November 4, 2011 at 18:24Doorheen de tijd die ik jouw ken 🙂 merk ik die evolutie ook in jouw , hoe je openbloeit ! en ook hoe jullie nu dichter naar elkaar toegroeien , wondermooi dit te aanschouwen , mogen volgen en in delen <3 veel liefs mooi mens xx
Elmar
November 4, 2011 at 17:23van je afschrijven kan heel therapeutisch werken, maar ik kan me voorstellen dat je even een drempel over moet om het te doen.
Het mooie van een het op een weblog doen is dat mensen kunnen reageren en je op die manier een hart onder de riem steken!
Het was een belangrijke dag voor jullie vandaag, ik hoop dat de uitslag goed was!
groetjes en sterkte!
Elmar
Rietepietz
November 4, 2011 at 17:04Iedere blogger krijgt vanzelf de lezers die bij hem passen en juist de interactie maakt het bloggen zo waardevol . Echte gevoelens wordt altijd “opgepikt” daar hoef je niets voor te doen is mijn ervaring !
Het is ??n van de dingen die ik zo mis ,nu weblog nog steeds niet werkt !
HansDeZwans
November 4, 2011 at 13:59Zo ben ik in feite ook begonnen. Mijn echtscheiding van mij afschrijven en daar goede en steunende reacties op krijgen.
lin
November 4, 2011 at 13:34Ook ik vind het fijn om het van me af te schrijven op mijn blog…je weet dat ik ook wel eens moet gal spuwen. Tegenwoordig probeer ik niet te persoonlijk te zijn, want wie leest er allemaal mee, maar eigenlijk is dat stom. Kortom je hebt me weer geraakt! lieve groeten voor jullie daar.
ollie
November 4, 2011 at 13:03Heb alles gelezen John , wat een emotionele momenten gaan jullie door !TV en Ollie leven met je mee , net als alle andere blogvrienden ! Heb grote bewondering hoe je het verwerkt ! Ik geef jullie beiden een dikke afstandelijke knuffel uit teken van dikke vriendschap !
Chantal
November 4, 2011 at 09:35Ik denk dat je vooral moet loggen wat je gevoel je ingeeft, niets forceren… en of dat dan persoonlijk is of niet, dat maakt niet uit. Ik ken wel grenzen, maar ben toch ook wel open… Petje af voor hoe je dit allemaal ondergaat trouwens, kracht is jouw niet vreemd. Maak er
-ondanks alles- toch een fijn weekend van John.
Marjan
November 4, 2011 at 08:58Prima hoor. Gebruik het ‘papier’ zoals jij denkt dat goed is. Soms is het goed en prettig om even maskers af te zetten.
Redstar
November 4, 2011 at 10:02Maskers heb ik nooit op. Het gaat er puur om wat ik via Internet wil delen en wat niet.
ZON-nebloem
November 4, 2011 at 08:58het is jou blog, dus je mag jezelf daar ook zijn, en dat is ook tof aan bloggen.
Ik weet dat ik persoonlijk byna altijd positieve dingen plaats, en mijn positiviteit is soms ook ver te zoeken maar toch probeer ik het beste te zien en vooruit te leven en positief te blijven, want ik wil niet terug naar het leven dat ik ooit leidde….
pleeboy
November 4, 2011 at 02:18het van je af kunnen schrijven geeft vaak een goed gevoel als praten moeilijk is.
veel sterkte morgen met wat de uitslag mag zijn
oma
November 4, 2011 at 00:30Ha Redstar,
Dat je persoonlijker gaat schrijven heeft ook te maken met de reacties die je krijg.
Zo heb ik ook een positieve groep mensen de reageren, deze heb ik samengesteld uit reacties op andere en jouw weblogs.
Een luisterend oor geeft ook ruimte voor jezelf. oma
ot, ik hou de naam Karoetsie op verzoek van de loggers,
morgen gaan we de zaken regelen, denk .net.
Fokkio
November 3, 2011 at 22:34Als het nodig is kun je op je blog je gevoelens van je afschreven. De fijne reacties die daarop komen helpen zeker.
Sterkte voor morgen. We hopen met jullie mee.
Suske
November 3, 2011 at 20:43van je afschrijven kan echt deugd doen.
en de reacties daarop kunnen ook wonderen doen.
zuster_klivia
November 3, 2011 at 20:36Ik ben ook blij verrast met deze blogs. Ze zijn nogal anders dan voorheen. Goed dat je het doet als je het nodig vindt.
Mijn ervaring is dat de reacties en het medeleven van mensen die je niet eens kent, wel degelijk helpen. Jij nu dus ook 😉
Billy
November 3, 2011 at 20:26een log is ook niet bedoeld om er steeds alleen maar de positieve dingen des levens op te plaatsen. Ook de dalen in het leven mogen best aandacht krijgen, en dan is de steun van collega-loggers een riem onder het hart…
Groetjes, John!
renesmurf
November 3, 2011 at 18:54Ik ben ook meer en meer persoonlijk gaan schrijven.
Men ontwikkeld zelfs een eigen stijl.
Ik voelde geen opluchting na het publiceren van iets intiems.
Vooraf wel spannend, maar geen gevoel er na.
Paul
November 3, 2011 at 18:39Die open logs van je zijn wel mijn favorieten. Waarom weet ik niet, maar ik ken je als een vrij stoere man maar je ben eigenlijk ook enorm zacht.
En ik weet wat je allemaal doormaakt momenteel, en vind een en ander toch behoorlijk knap van je.
ria
November 3, 2011 at 18:30Soms lukt het gewoon niet om in raadsels te blijven praten. Goed van je hoor. Gedeelde smart en zo. Veel sterkte voor morgen.
Marjolijn
November 3, 2011 at 18:11Praten, maar ook schrijven helpt.
Daar om ben ik ook zo blij met mijn blog.
Terrebel
November 3, 2011 at 17:49Fijn dat je het delen van je gevoelens met “onbekenden” zo positief ervaart!
Ik maakte een vergelijkbaar proces ook eens door en dacht op gegeven moment: ‘Wat kan mij het eigenlijk schelen dat een ander weet dat ik vandaag een rotdag had?’
Bekenden die ik op straat tegenkwam waren in het begin ook stomverbaasd als ik hun vraag:”Alles goed?” beantwoordde met “Momenteel vrij slecht eigenlijk. Maar bedankt voor het vragen. En hoe is’t met jou? Men is het inmiddels van mij gewend, John. Zoals jouw lezers er ook makkelijk aan zullen wennen als je bijvoorbeeld zou schrijven:”Vandaag heerlijk in de tuin gewerkt maar toch maak ik mij zorgen.” Details hoeft niemand te weten natuurlijk maar men mag best weten dat het okee is om je af en toe k…eh…niet opperbest te voelen.
Veel sterkte toegewenst voor morgen, makker!
Sjoerd
November 3, 2011 at 13:54Samen delen geldt niet alleen voor de leuke dingen. Ook als je verdriet kunt delen sta je er niet helemaal alleen voor.
klaproos
November 3, 2011 at 13:01da’s heel fijn voor je redstar,
bloggers worden toch een beetje vrienden/familie van je en het voelt goed je hart eens uit te storten h
linda kwakernaat
November 3, 2011 at 12:40je kan zoiets toch niet alleen!
Gisella
November 3, 2011 at 12:02Respect voor je! Het is voor mij een van de redenen geweest om een blog te beginnen. Een uitlaatklep. Alleen dragen is soms zo moeilijk.
Aad Verbaast
November 3, 2011 at 12:01Ik vind/vond het dapper van je. Maar als het werkt voor je, waarom niet eigenlijk.