Wat het weer ons laat

We hebben het maar getroffen hier in Zeeland. In het noorden van het land is het weer ronduit bar en koud, terwijl het hier niet vriest. Geen sneeuw, geen ijzel. Dat scheelt meer dan je soms beseft.

Hoewel het vandaag in de middag nauwelijks 4 graden werd en er een stevige, koude wind stond die het buiten behoorlijk guur deed aanvoelen, ga ik niet mopperen. Zeker niet als ik terugdenk aan gisteren, toen ik ruim een half uur heerlijk in het zonnetje heb gezeten. De dag ervoor ook, al was het toen iets korter. En ook vandaag vielen er een paar zonnestralen, al was het niet veel.

Vandaag de grote boodschappen in huis gehaald. Toen ik net thuis was, kwam de buurvrouw naar buiten met de vraag of ik even kon helpen met wat pc-zaken. Dat deed ik nadat de boodschappen waren uitgepakt. Nog even bijgepraat, daarna weer naar huis voor een lekker bakje koffie.

Morgen ga ik met mijn maat naar Eindhoven, dus er verschijnt geen nieuwe blogupdate. Maar wees gerust: dit wordt geen pauze van vier maanden. Donderdag ben ik er gewoon weer.

Geluk schuilt het niet in wat het weer ons onthoudt, maar in wat het ons, ondanks alles, toch even laat ervaren: een straaltje zon, een gesprek, een kop koffie, en de geruststellende gedachte dat niets ooit helemaal stilvalt. En de vooruitblik op morgen.