Over water en zo

Ik ben vaak aan het water te vinden. Meestal zout water, soms brak water, soms zoet water. De watergangen hier in de polder vloeien regenwater af richting de zee, en is ondrinkbaar vanwege mest en gebruikte pesticiden op het land. Zeeland heeft namelijk weinig natuur maar bestaat voor een groot deel uit langbouwgrond, boomgaarden, en industrie. Het beetje natuur om het Veerse meer heen kun je geen serieuze natuur noemen, en de boswachterij op West-Schouwen is in de afgelopen 30 jaar ook dramatisch achteruitgegaan.
De boeren hier willen het grondwaterpeil zo laag mogelijk houden omdat ze groot groter grootse landbouwmachines hebben die het land niet op kunnen als de klei een beetje vochtig is.

Op 14 augustus plaatste ik een van mijn minst populaire schrijfsels van de laatste jaren. Normaal geef ik niets om cijfers -dat wil zeggen dat ik er nooit over schrijf- maar het is soms interessant dat mensen liever lezen wat ik elke dag doe, dan waar ik me mee bezig hou, of waar mijn interesses liggen. Ook logjes waar ik schrijf dat ik me kut voel doen het goed. Maar als ik een video plaats waar men een Duitse documentaire kan zien over het drinkwaterprobleem dat we hebben in de EU, leest er bijna niemand en reageert er bijna niemand. Nu schrijf ik niet om bergen reacties te krijgen, dus ik blijf dan ook zeker doorgaan met plaatsen van schrijfsels over waar ik me mee bezig hou, of waar mijn interesses liggen.

Vandaag kwam dan eindelijk in het nieuws dat we met een drinkwaterprobleem gaan kampen in 2030 als we niet wat zaken veranderen. Zo moeten we van 128 liter per persoon per dag, naar 100 liter per persoon per dag. Veel te weinig, en voor veel mensen niet haalbaar als je vlees en zuivelconsumptie meerekent. Het drinkwater probleem gaat volgens mij verder. Wie naar de podcast luistert waar Ernst-Jan Kuiper wordt geïnterviewd, kan een kleine berekening maken hoe Europa erover pak ‘m beet 10 jaar uit ziet.

Vele miljoenen mensen erbij, klimaatvluchtelingen dus. Die allemaal willen drinken en eten. Ik wil niet al te dramatisch doen, maar we moeten echt veranderen. En als je de commentaren op het nieuws van het RIVM hoort en leest gaat dat gewoon niet gebeuren.
Ik denk, als je kinderen hebt, of kleinkinderen, dat je ze nu moet leren en voorbereiden op een leven zonder al dat comfort waar wij mee zijn opgeroeid, en dat ze spaarzaam moeten zijn met ons water. Dus hete zomers? Geen zwembad meer in de tuin. Dat soort dingen. En serieus minder vlees en zuivelproducten consumeren.

Foto: waterwingebied. Echter, het water wat je hier ziet is zout. Ik liep er vanmiddag en het is er echt wel genieten. Erg rustig, dit stuk is vrij toegankelijk. Maar ook hier tegenwoordig erg eenzijdige vegetatie.
Kijk tip: Onderstaande video.