Een rustige dag die het niet werd

Na twee behoorlijk volle dagen had ik mezelf gisteren beloofd om het vandaag rustig aan te doen. Beetje wandelen, beetje thuis rommelen, verder niks. Maar ja, plannen en de werkelijkheid gaan bij mij zelden hand in hand. Het werd uiteindelijk gewoon weer een drukke dag.

Ik moest naar Middelburg voor een klusje dat bedacht was door de tegenpartij (lang verhaal…), dus ik heb haar laten rijden. Op de terugweg besloten we spontaan even te stoppen bij Coudorpe om de honden lekker uit te laten. Dat soort onverwachte ommetjes zijn eigenlijk altijd fijn.

De ochtend begon trouwens zonder stroom. Niet heel handig, maar ook niet nieuw – ze zijn hier op de hoek bezig met de renovatie van het gemaal, en er wordt wat af gegraven. Ik dacht dus meteen dat daar iets mis was gegaan. Dat bleek niet het geval, maar ik kwam wél een oud-collega tegen. Dat was verrassend leuk. We stonden even te kletsen, wat herinneringen opgehaald. Hij woont nu een dorp verderop. We hebben verder niks afgesproken – ik heb op m’n werk nooit echt vriendschappen opgebouwd, en dat verandert meestal niet na afloop. Maar het was wel even gezellig, en ergens ook goed om te merken dat sommige mensen gewoon hun weg gaan, net als jij.

“Life is what happens to you while you’re busy making other plans.” – John Lennon

Uiteindelijk was het allesbehalve de rustige dag die ik voor ogen had, maar misschien is dat juist wat het de moeite waard maakt. Niet alles hoeft gepland of rustig te verlopen om waardevol te zijn. Soms zit het in kleine ontmoetingen, een onverwachte stop met de honden, of gewoon een dag zonder stroom. Het leven blijft z’n eigen gang gaan – en ik loop er gewoon in mee.