Wat je mist als je doorloopt

Afgelopen woensdag was ik in Antwerpen. Naast werk hebben mijn maat en ik twee stevige wandelingen gemaakt. Na de laatste zijn we meteen ergens wat gaan eten. Op de terugweg kwamen we langs de Onze Lieve Vrouwekathedraal — wat een schitterend gebouw is dat.

Ik las dat je ook naar binnen kunt om het interieur te bewonderen, maar dat zat er dit keer niet in. Ik moest namelijk richting huis, of nou ja — ‘moest’ is misschien niet het juiste woord. Ik ben natuurlijk vrij om te gaan en staan waar en wanneer ik wil, maar ik had mezelf voorgenomen nog wat tijd thuis te hebben voordat ik naar bed zou gaan. Dus in zekere zin zat ik vast aan mijn eigen planning.

Wat me opviel: je ziet de kathedraal vanuit veel plekken in de stad al opduiken. Of nou ja, delen ervan. Het gebouw is zó immens dat het me niet lukte om het volledig op de foto te krijgen, zelfs niet met een groothoeklens en zo ver mogelijk naar achteren. Volgende keer verzin ik daar iets op. Liggen i.p.v. op mijn hurken en dan de telefoon iets schuiner. Moet lukken.

Kleine extra info:
De Onze Lieve Vrouwekathedraal is het grootste gotische gebouw van België en staat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De bouw begon in de 14e eeuw en duurde bijna 170 jaar. Binnen vind je onder andere meesterwerken van Rubens. Het is dus zeker de moeite waard om bij een volgend bezoek ook even binnen te kijken. ¹

1. Note voor mezelf dus. ↩︎