Aan het auto-ongeluk dat ik heb overleefd heb ik een aantal zaken te danken. Zo ben ik anders in het leven gaan staan, en dat was naast het vaderschap het beste wat me had kunnen overkomen.
Een kleinigheidje wat ik er aan overhield maar waar ik zelf mee heb leren leven is dat ik delen van mijn herinneringen kwijt ben, en dat mijn geheugen soms rare dingen doet. Ik vergeet een berg, en daarom moet ik redelijk wat opschrijven. Doe ik dat niet, tja, dan ben ik het misschien wel kwijt, en als ik het me dan herinner is het meestal te laat. Zo kan het ook gebeuren dat ik na een minuut niet meer weet waar we het over hadden. Dit is niet constant, maar hoe moeier ik ben, hoe groter de kans. Dit is niet de normale vergeetachtigheid waar we als mens allemaal last van kunnen hebben. Dit komt door de enorme klap die ik gemaakt heb, en het zou volgens de specialisten misschien beter worden met de jaren, maar daar heb ik nog niets van gemerkt. Of ik kan het me niet herinneren natuurlijk *chuckle*
Zelf kan ik er wel mee leven. Ik bedoel, er zijn ergere dingen in het leven. Ik bedoel, Ik had ook als kasplantje kunnen liggen in m?n overvolle luier ergens in een verzorgingstehuis.
Het gekke is dat er maar een enkeling uit mijn directe omgeving begrip kan hebben voor dit mankementje. Uitleggen kan, maar dat kan toch ook niet tot in de treurigheid. Wat je aan de buitenkant niet ziet is er niet zo lijkt het. Anyred, ik heb er lekker poep aan wat een ander er van denkt of vindt. Ik ben ik zoals ik ben.
22 Comments
madbello
June 13, 2011 at 09:02Mooi stukje, het is lastig voor mensen om iets te begrijpen wat hun werkelijkheid niet is. Inlevingsvermogen en compassie is ook een kunst en zo als je zegt: het blijven herhalen is ook vervelend en bedelen om begrip van een onbegripvolle 😉
linda
June 12, 2011 at 10:59tjee john nu ga ik niet persoonlij worden, maar dit herken ik wel ja
een “vriendin” is ineens geen vriendin meer omadt ik haar naam niet meer wist
nu.. KAK!
lin
June 11, 2011 at 18:07Het leven geeft mooie levenslessen, overal zit een cadeau in al kost het soms moeite om het te vinden. Mijn Jasper is ook een wonderlijk cadeau waardoor ik veeel geleerd heb en wat mijn kijk op de wereld veranderd heeft. Ik had het voor geen goud willen missen. Ook dat kunnen veel mensen niet begrijpen. Ze zien niet wat het geeft, denken alleen maar dat het zwaar is….maar zo zie je (of in ieder geval ik) dat niet als je er in staat. Vergeet maar lekker wat, dat doe ik hier ook…soms is de schijf gewoon overvol en dat is maar goed ook.
Hanneke
June 11, 2011 at 11:39Het ;ijkt me best lastig en ja natuurlijk had het allemaal veel erger af kunnen lopen met je.
Alles kan altijd erger, maar je moet het doen met wat je hebt. Jij kan er positief mee omgaan gelukkig!
Begrip van anderen is lastig, want ik denk dat je iets niet kan begrijpen wat je niet zelf hebt of overkomen is. Ik heb zo lang geprobeerd het mensen uit te leggen, maar het komt niet over, niet echt, dus probeer ik dat niet meer te doen, maar ik wil zo graag begrepen worden;-)
Een beetje inlevingsvermogen is een ander verhaal. Er zijn mensen die doorvragen over hoe dat dan is en dus echt moeite doen voor jou om zich er iets bij voor te stellen.
Chantal
June 10, 2011 at 10:52En zo moet het zijn, ben jezelf, daar moet een ander het mee doen, en iedereen is op die manier uniek en mooi van zichzelf.
Wat betreft dat geheugen, ik herken dat wel van anderen die iets soortgelijks is overkomen, maar er is zeker mee te leven.
Ook ik sta sinds mijn handicap anders in het leven, iets erg dat je overkomt kan ook leiden tot iets moois, en beters, als je het eruit wilt halen
mya
June 10, 2011 at 09:13eigenlijk is er dan ??n iemand in je onmiddelijke direkte omgeving die gewoon van je houdt vr wie je bent en je volledig accepteerd … wie zich ergert eraan … ergert zich eigenlijk aan zichzelf 😉
mya
June 10, 2011 at 09:11Meestal kunnen mensen iets niet begrijpen tot het hun zelf overkomt / of ze het zelf ervaren … alsof er dan pas een lichtje gaat branden ? Het lijkt wel of we niet anders kunnen dan ons niet aantrekken dan wat een ander denkt … de ene keer lukt dat beter dan de andere keer .. BEGRIP , waar begrip is een gift !!!! en vergt iets van die ander … nl. jezelf even vergeten en INLEVEN … wat je zegt klopt … het had veel erger gekunt en je bekijkt er de positieve kanten van .. that’s the vision xxx dikke zoen
Zon-nebloem
June 10, 2011 at 08:15iedereen mankeert wat, ik ook hoor, en als ik iets niet meteen doe of opschrijf vergeet ik het ook, zoals zovelen….dat is gewoon menselijk. En ja zoals dat kasplantje, bij ons komen er ook al binnen van 43jaar (is de jongste tot nu toe) je hebt ne goeie engelbewaarder, dus verwen die af en toe maar met een bedankje
Paul
June 10, 2011 at 07:42Eens iets vergeten is een ding, maar zoals jij het hebt lijkt me knap lastig. Gelukkig ga je er zelf goed mee om 😀
Ik zou er zelf wel moeite mee hebben zoiets te accepteren.
DoDiej
June 10, 2011 at 06:37Dat je zelf blij en tevreden bent met jezelf, daar gaat ‘t om.
Ollie
June 10, 2011 at 06:05Inderdaad je bent zoals je bent ! Oh ja vergeten , Ollie weet er ook erg van te vergeten ! Mijn omgeving weet dat en laten me met rust ermee !
Ja soms moet ge veel geluk bij je ongeluk hebben !
Even naar London nu , tot dinsdag John !
Marlou
June 10, 2011 at 06:02Hai Redstar…
ik herken ALLES in wat je schrijft.
Ik heb het na mijn crash ook: je leest iets en een sekonde later weet je al niet meer wat je gelezen hebt.
Iemand zegt iets en… floep… dan weet ik het al niet meer.
Ik moet echt alles opschrijven.
Van de week zat ik een uur te vroeg bij de bioscoop. Nou is dat minder erg dan een uur te laat.
Maar het is zo zonde van je tijd.
Ik had liever een uur in de natuur willen lopen.
Helaas bespeur ik nog steeds geen verbetering.
Hou je haaks! Soms heeft het ook wel iets gemakkelijks…….
Groet van Marlou
.
pleeboy
June 10, 2011 at 01:35je korte termijngeheugen kwijt zijn kan ook wel eens voordelen hebben:-)
een ex zwager had hetzelfde probleem na een ongeluk en die maakte wel zijn studie werktuigbouwkunde af, wat ik een zeer knappe prestatie vond
Renesmurf
June 10, 2011 at 00:32Je bent er in elk geval nog, dat had inderdaad veel erger kunnen zijn.
En mensen met onbegrip, iets anders dan onwetendheid, begrijpen sowieso niks van het leven.
Di Mario
June 9, 2011 at 23:07Waar ging dit logje ookal weer over… 😉 Owh nee, je had het opgeschreven dus ik kan het terug lezen. Maar je hebt gelijk, wat heb je liever… luiers of vergeten. 😉
Love As always
Di Mario
jager
June 9, 2011 at 22:08Ik had dus een buurjongen die wel in die luiers is beland na een auto ongeluk, dan is soms wat vergeten idd. helemaal niet zo erg…
klaproos
June 9, 2011 at 21:13of je gelijk hebt redstar, dat heb ik ook ik ben 17 jaar ziek geweest enmijn gehuegen laat me ook vaak ik de steek maar ik leef wel v??l beter dan voordat ik ziek werd:-)
alles heeft een prijs, en ik ben blij met de mijne:-)
Sjoerd
June 9, 2011 at 19:39Dat lijkt me knap lastig. Ik vergeet tegenwoordig ook steeds meer. Maar dat heeft waarschijnlijk te maken met de leeftijd.
Rietepietz
June 9, 2011 at 19:26Evengoed t?ch een probeem dat bij vlagen knap lastig kan zijn maar gelukkig heb je het redelijk onder controle .Dat je “omgeving” het toch vaak niet lijkt te snappen komt misschien omdat het ook vaak goed gaat en dan “vergeet “men wat er loos is .Ik zie het bijv. bij de doofheid van Henk ,als alles rustig om ons heen is vergeet ik zijn doofheid en dat is lastig op de momenten dat ik me niet realiseer dat het ni?t rustig meer is om ons heen .Met een hint van Henk weet ik dan weer hoe het zit !
francky
June 9, 2011 at 18:08goed dat je het positief inschat.
Het had VEEL erger kunnen zijn.
Met de jaren heeft iedereen welke de oorzaak ook moge wezen.
Negatief zijn over je vergeetachtigheid zou het alleen maar erger maken.
marjan
June 9, 2011 at 17:46Ik vind het anders wel een mooi spiritueel uitgangspunt:-)
Marjan
June 9, 2011 at 16:23Och, misschien moet je er maar vanuit gaan dat als iets ?cht belangrijk is, ‘t onthouden vanzelf gaat.
[@ Marjan, Nee, zo werkt het dus niet. ]