Prachtig, maar toch

We wonen hier op een prachtige plek, riep ik altijd. Dat is in principe nog steeds zo, alleen veel minder als je naar het bredere geheel kijkt. Mooi, als ik hier achter naar buiten stap, helemaal naar achter loop en daar op een stoel ga zitten, heb ik vreselijk mooi uitzicht.
Mooi, want ik hoef maar een paar stappen de voordeur uit te gaan en ik sta in de polder. Mooi, als ik de andere kant oploop, sta ik in no time bij het water.

Maar toch is het minder mooi dan een paar jaar terug. Er is meer industrie bijgekomen bijvoorbeeld, wat meer bedrijvigheid en geluidsoverlast met zich meebrengt. De Westerscheldetunnel is sinds 1 januari tolvrij waardoor het drukker is geworden dan ooit en dat heeft geresulteerd in een toename van geluidsoverlast, 24 uur per dag.

Dan kan je zeggen ‘wat zeur je nou, je hebt in ieder geval een huis, en je kunt nu gratis door de tunnel.’. Allemaal correct natuurlijk, maar de natuur heeft ook last van al die menselijke activiteiten die niet minder lijkt te worden. Anyway, geen verhuisplannen hoor. Want vind maar eens wat anders tegenwoordig. En dan nog een huis met vrij uitzicht aan de achterkant en tegen de polder aan.

voor de nacht heb ik oordopjes in bestelling staan. Dat zal al een hoop schelen tegen geluidsoverlast.