Plannen tussen de regendruppels en een motor in het klein

Voor gisteren had ik plannen. Een kameraad die hier verderop woont heeft een grote aanhanger, en ik heb… tja, troep. Stukken oud gaas wat geen dienst meer kan doen. Left overs van hout. Dat soort troep. Niets spannends. Hij had zelf al van alles in de aanhanger gelegd, en dat van mij kon er met gemak nog bij. De aanhanger gaat pas naar de milieustraat als hij echt vol is, maar zondag leek me daar een mooie dag voor. Alleen besloot het weer iets anders. Het regende bijna de hele dag. Zo’n regen die alles vertraagt en van goede voornemens nat karton maakt.

Vandaag was het gelukkig iets aangenamer en wat minder regen dan gisteren, dus schoof het plan gewoon een dag op. Eerst even bij ze langs om wat bakjes terug te brengen. Af en toe krijg ik wat eten van ze, en dat is meer welkom dan woorden soms goed kunnen uitleggen. Zeker nu.

Tussendoor speel ik ook nog een beetje. Ontspannen noemen ze dat officieel. In mijn geval betekent het vaak dat ik met een camera zit te rommelen alsof ik een ontdekkingsreiziger ben in een wereld van miniaturen. Vandaag speelde ik met de macrostand van mijn telefooncamera.

De kleine motor op de foto heeft hier trouwens al eens eerder gestaan, in een totaal andere setting. Acht jaar geleden alweer. Best vreemd eigenlijk hoe zo’n klein voorwerp ongemerkt een soort tijdmachine wordt. Een stukje speelgoed misschien, maar ook een stilstaand moment dat ineens weer begint te rijden zodra je er opnieuw naar kijkt. 🏍️