Ik had gezegd dat ik zaterdag terug zou zijn, en het is zaterdag. Nog niet alles kunnen doen wat er op mijn programma stond, maar dat geeft niet. Er komen vast nog genoeg dagen in mijn leven. Hoop ik dan.Het kan dus zomaar gebeuren dat ik af en toe een dag, of twee, niet blog. Voor nu heb ik niets gepland. Wat ik vandaag wél graag wil delen: afgelopen woensdag, 6 augustus, is Bentley officieel toegetreden tot de club van 13-jarige viervoeters. Volgens de oude rekensom – één hondenjaar is zeven mensenjaren – zou hij nu 91 zijn. Sinds zijn narcose eerder dit jaar is hij wat veranderd, maar hij doet het nog steeds goed. De wandelingen zijn iets korter geworden, en ik pas me aan. Soms loop ik daarna nog een rondje alleen. Alles voor mijn hond. En zolang hij naast me loopt, hoe kort het rondje ook is,…
Even een korte pauze
Deze week blijft het hier even stil. Tot en met vrijdag plaats ik geen nieuwe updates. Er staan wat afspraken en uitdagingen op het programma die mijn volle aandacht vragen — en die geef ik ze graag. Zaterdag ben ik er weer, met frisse verhalen en nieuwe inzichten. Tot dan, en zorg goed voor jezelf.
Zonnebloem in de polder
Gisteren liepen we een rondje door de polder en op de terugweg wilde ik een paar foto’s maken van de zonnebloemen die hier weer opduiken, midden in een akker vol Phacelia. Speciaal voor de gelegenheid had ik mijn telefoon meegenomen. Die maakt tenslotte prima foto’s, en zo hoefde ik mijn spiegelreflexcamera niet op te duiken uit de kast der vergetelheid. Ergens zonde dat ik deze niet meer gebruik, al jaren niet meer. Thuis koos ik de mooiste opname uit en bewerkte die met zorg. En toen ik klaar was… was mijn inspiratie voor woorden totaal verdwenen. Gelukkig sprak het beeld voor zich. Wat een plaatje. Zonnebloemen draaien hun bloemhoofd in de loop van de dag mee met de zon — een prachtig fenomeen dat heliotropisme heet. Al doen ze dat vooral als ze jong zijn; volwassen zonnebloemen blijven meestal gewoon naar het oosten kijken. De foto hieronder is opgenomen in…
Tot de bodem en terug
Eindelijk! Eindelijk viel er in dit deel van Zeeland, de Zak van Zuid-Beveland, weer eens flink wat regen. Mijn opslag is nog niet helemaal aangevuld, maar het scheelt niet veel. Nog nooit eerder lukte het om in zo’n korte tijd bijna 1600 liter op te vangen. Gelukkig maar, want de bodem was echt in zicht. Er is veel veranderd in een paar jaar tijd, vooral als het gaat om de intensiteit en onvoorspelbaarheid van regenval. Waar ik voorheen de herfst en winter nodig had om mijn regenwateropslag te vullen, zat ik dit jaar — na een droog voorjaar — al snel tegen de bodem aan. En dan te bedenken dat het vorig jaar zó nat was, dat ik zelfs geen druppel meer kon opvangen, omdat alles al vol zat. Het regenwater gebruik ik voor van alles: potplanten, groenten en fruit, schoonmaken, en soms ook om de auto te wassen (als…
Een slimme draai aan warmte – waarom ik nu naar het plafond kijk
Gisteren was ik op zoek naar informatie over plafondventilatoren die je in de winter andersom kunt laten draaien. Het schijnt dat de warmte in huis daardoor beter verdeeld wordt. Interessant, zeker nu ik een paar weken geleden de werkzaamheden heb afgerond om het trapgat af te kunnen sluiten in de koudere maanden. Dat voorkomt dat de warmte zomaar naar boven verdwijnt. Aan de radiatoren hangen hier al twee jaar ventilatoren, en ja — dat werkt echt enorm goed. Een plafondventilator zou daar dus nog een schepje bovenop kunnen doen. Hoe werkt de winterstand? In de winterstand draait de ventilator met de klok mee.Dit zorgt ervoor dat de warme lucht, die zich bovenin de kamer verzamelt, zachtjes naar beneden wordt gedrukt. Tegelijkertijd wordt koelere lucht van de vloer omhoog gezogen. Het resultaat? Een gelijkmatigere verdeling van de temperatuur in de ruimte. Wat levert het op? Dat zijn cijfers waar ik iets…
Niet helemaal Bentley
Het is het net niet, Bentley. Ten eerste: zijn poten zijn te lang — dus dit idee klopte sowieso al niet. Maar zijn wimpers zijn wit, wat lang niet elke Jack Russell heeft, maar Bentley dus wel. Bovendien zijn de haartjes waarin nog wat kleur zit te weinig vermengd met het grijs en wit. Geen probleem hoor, ik vind het al mooi dat hij zo vaak model mag staan. Ik had trouwens nog een andere afbeelding. Daar klopt de Jack ook niet helemaal, ben ik zelf ineens tattooless, en kijk ik een stuk grimmiger dan in het echt. Al kan ik dat natuurlijk makkelijk zeggen. 😉
Uitwaaien in Zeeland
Vandaag was het echt uitwaaiweer in Zeeland — lekker fris in de wind, maar vooral ook zonnig. Ik was er vroeg bij en ging meteen op pad. Ik had een uitnodiging ontvangen. Hoewel ik het eerst een beetje een vreemde uitnodiging vond, besloot ik toch te gaan. Gelukkig maar, want het viel alleszins mee. Het was er bovendien niet druk, wat scheelde. Grote kans dat ik anders rechtsomkeert had gemaakt. De rest van de dag heb ik volop genoten van het mooie weer. Even niks moeten, gewoon zijn.