Soms brengt een telefoontje je weer dichterbij

DDe jongste uit het gezin van mijn vaderskant is mijn jongste tante. Ze is dertien jaar ouder dan ik. Twee dagen na het overlijden van mijn moeder dumpte mijn vader me bij haar en haar gezin. Later, toen hij zich had ontdaan van iedere herinnering aan mijn moeder en was verhuisd, nam hij me weer tijdelijk in huis.

Mijn tante heeft in die periode geprobeerd een belangrijke rol in mijn leven te spelen. Dat was ongetwijfeld goed bedoeld, maar echt lukken deed het niet. Ik was vijftien, volop aan het puberen en net mijn moeder kwijtgeraakt. Dat was nogal wat om mee te moeten omgaan, voor mij en waarschijnlijk ook voor de mensen om me heen.

In 2023 liep ik een hersenkneuzing op. Dat veranderde het nodige aan mij als mens. Mijn behoefte aan contact met anderen nam behoorlijk af en langzaam verwaterde ook het contact met mijn tante, oom, neef en nicht. Van de hersenkneuzing heb ik nog steeds restklachten, maar dat is allemaal bijzaak. Er zit nu eenmaal geen garantie op mijn hoofd, dus ik moet het ermee doen tot het niet meer werkt.

Afgelopen weekend was mijn tante jarig. Toen ik haar wilde bellen, bleek haar telefoonnummer niet meer in gebruik. Daarom besloot ik contact op te nemen met mijn nicht.

Mijn oom is in 2024 overleden, na een week in het ziekenhuis. Kort daarna werd mijn tante opgenomen in een verzorgingstehuis, waar inmiddels Alzheimer een grote rol in haar leven speelt.

Mijn nicht verontschuldigde zich dat ze me dit niet eerder had laten weten. Ze was zelf in een depressie en burn-out terechtgekomen en zit daar nog steeds middenin. Blijkbaar waren we in dezelfde periode allebei een beetje uit beeld verdwenen. Ieder met onze eigen problemen, ieder in een eigen valkuil van het leven. Zonder te weten dat de ander daar ook in terecht was gekomen.

Achteraf is het best bijzonder hoe dat kan gebeuren. Contact verwatert, de tijd verstrijkt en voor je het weet zijn er allerlei dingen gebeurd waarvan je niets weet. Niet uit onverschilligheid, maar omdat het leven even alle aandacht opeist.

Desalniettemin ben ik blij dat ik contact heb opgenomen met mijn nicht. Daardoor weet ik nu wat er speelt en kan ik binnenkort bij mijn tante op bezoek.

Gelukkig herkent ze nog steeds iedereen. En dat maakt zo’n bezoek toch net even anders dan wanneer je niet meer weet of je elkaar nog kunt bereiken.