Home » Een meter afstand, graag

Een meter afstand, graag

Boom met goudgele herfstbladeren tegen een helderblauwe lucht.
Een beetje ruimte en rust kunnen soms wonderen doen.

Vandaag was het weer boodschappendag, en dat is altijd een beleving. Niet alleen omdat ik snel overprikkeld raak, maar ook omdat er van alles gebeurt in en rondom winkels.

Vandaag besloot ik de bemande kassa te gebruiken. De zelfscankassa’s leken allemaal bezet. Het was er in ieder geval te druk naar mijn zin. Niet per se vanwege de hoeveelheid mensen, maar vooral door het vele lawaai.

Ik werd meteen weer met mijn neus op de feiten gedrukt waarom ik de bemande kassa tegenwoordig zo rampzalig vind. Hoewel ik altijd vraag aan de kassamedewerkster of ze het rustig aan wil doen, omdat ik anders het overzicht compleet kwijtraak, kwam ze met het excuus dat ze nu eenmaal snel moet werken.

Hoezo dan? Er staat niemand achter me. En uiteindelijk eindig je met al je boodschappen op een hoop. Waar is de tijd gebleven dat de klant koning was?

Ik voelde het al aan mijn nekharen: er stond iemand achter me. En ook nog eens behoorlijk dichtbij. Een vrouw die bij de kassamedewerkster wilde klagen omdat ze een pakje van iemand anders uit het DHL-kluisje had gekregen.

‘Die zijn niet van ons, mevrouw.’

Maar waarom moest die vrouw bijna in mijn oor staan tetteren? Er stond verder niemand achter me te wachten. Ze had dus prima even kunnen wachten tot ik mijn boodschappen had afgerekend en ingepakt. Maar nee, kennelijk moest haar probleem onmiddellijk aandacht krijgen.

Hallo, kunt u misschien een meter of wat verderop gaan staan als u gaat schreeuwen?!

Ik begrijp de onmacht overigens best. Het is gewoon een drama als je een pakje verwacht, een QR-code in je mail krijgt waarmee je het kunt ophalen en vervolgens een pakje van iemand anders in handen krijgt.

Maar laat mij er alsjeblieft buiten. 😉

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

16 Comments

  • Kakel

    November 4, 2026 at 16:03

    Eens: de vrouw had afstand kunnen houden. Tegenwoordig denken mensen alleen aan zichzelf. Hebben een kort lontje. Winkelen vergt wat van je incasseringsvermogen.

    Reply
  • rietepietz

    November 4, 2026 at 11:36

    Ik weiger in de rij te gaan staan voor de zelfscan. ( die gebruik ik sowieso niet ) maar ik snap niet dat mensen het pikken dat ze óók voor de zelfscan in de rij moeten staan nar alle wervende verhalen dat het sneller is.

    Reply
  • ZON-nebloem

    November 4, 2026 at 06:55

    ook zoiets als je in de rij van de kassa staat , dat ze met hun boodschappenkar tegen je duwen, of dat ze je boodschappen verschuiven om hun boodschappen op de band te plaatsen, er is veel ergernis, ik denk voor iedereen? Maar mijn gezicht zegt dan genoeg ,-)
    @->-

    Reply
  • Liesbethblogt

    November 4, 2026 at 02:33

    Als het druk is wil ik echt zo hard mogelijk opschieten, maar als er niemand staat pak ik alles in voordat ik afreken. Fatsoen is ook een ding. Ik weet trouwens van de Lidl dat ze een bepaalde snelheid moeten halen. Staat op de dagelijkse uitdraai. Die vrouw met haar pakketje moet gewoon haar fatsoen bewaren. Het is een service dat die kasten binnen staan, als dat gezeur blijft staan ze er niet meer.

    Reply
  • Linda

    November 3, 2026 at 22:15

    I do my grocery shopping at the supermarket every two weeks. I take the bus and metro, as I don’t have a car. So I get a large order, and the grocery store delivers it to me for just $2. This is because I am a senior. People under 65 pay $4. I appreciate getting my groceries brought to me, because they would be heavy for me to carry on the bus or metro, and taking a taxi is expensive.

    Reply
  • mizzD

    November 3, 2026 at 19:52

    Ik ben erg prikkelóngevoelig denk ik.. ik doe gewoon graag boodschappen en probeer me zo min mogelijk aan mensen te ergeren. Ik merk dat vooral ouderen die met z’n tweeën aan het shoppen zijn, vaak flink in de weg kunnen blijven staan.. daar erger ik me wel aan, maar niet zo lang.. we worden zelf ook ouder.. hopelijk! En laat de mensen dan ook maar geduld met míj hebben..! 😉

    Reply
  • Noortje

    November 3, 2026 at 19:12

    Sinds ik met een rollator loop zijn de caissières meer geuldig bij me heb ik het idee. Verder vind ik het prettig om bij de winkel waar ik mijn wekelijkse boodschappen haal de handscanner te gebruiken. Die dame die over haar pakketje kwam klagen had duidelijk geen manieren.

    Reply
  • Tine de Jong

    November 3, 2026 at 17:05

    Mensen hebben tegenwoordig weinig tijd en ook een kort lontje. Als ik boodschappen nodig hebt dan ga ik als de winkel net open is of ik laat ze thuisbezorgen. Kan er net als jij niet tegen. En bij de zelfscan is het zo dat die soms gaat piepen voor een controle net of dat je dan iets had vergeten om af te rekenen. Er zijn er ook altijd veel buiten werking hier. Winkelen dus in vroege morgen is voor mij beter.

    Reply

Reageren? Leuk! Vergeet je gegevens niet.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.