Home » Een emmertje walnoten

Een emmertje walnoten

Verse walnoten in een glazen schaal
Een emmertje mee en even naar de walnotenboom.

Niet alleen de geur van uien speelt rond deze tijd van het jaar een hoofdrol hier in de omgeving. Ook staan er her en der walnootbomen. De dichtstbijzijnde staat aan de Weldijk. Dat is hier de hoek om en dan een minuut of vijf lopen.

Emmertje mee en rapen maar. Als je dat een paar keer doet, heb je al snel een mooie voorraad bij elkaar. Ze moeten natuurlijk nog wel even drogen, maar daar hebben we geen haast mee.

Je kunt natuurlijk ook met de fiets of de auto gaan, al vind ik die laatste optie voor zo’n klein stukje een beetje vreemd. Ik heb nooit zo goed begrepen waarom mensen voor vijfhonderd meter, een kilometer of iets meer de auto pakken.

Hier staan eigenlijk altijd walnoten op tafel. Het hele jaar door. En ik krijg er ook regelmatig nog wat bij van mijn maat, die op zijn beurt weer bergen walnoten van zijn broer of zus krijgt.

Zo gaat dat blijkbaar met walnoten. De boom staat ergens, iemand raapt ze op en voor je het weet liggen ze op een andere tafel. Een klein stukje lopen kan uiteindelijk een behoorlijk eind reiken.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

9 Comments

  • Liesbethblogt

    October 2, 2026 at 17:33

    Van de week heb ik ze staan rapen op een camping waar ze ze kapot reden. Zonde! Niet ver er vandaan staat een appelboom die van niemand is toen we een route reden zag ik een bord voor peren. Ik vind het vooral zonde als het weg ligt te rotten. Daar waren we met de auto, maar zoals je weet fiets ik heel wat af.

    Reply
  • Suskeblogt

    October 2, 2026 at 17:03

    Voor een korte afstand neem ik steeds de fiets. De benzine is al duur genoeg en parkeren is ook niet altijd gemakkelijk.
    Walnoten doet me aan mijn ouderlijk huis terugdenken. Bij de buren hadden zo ook zo’n boom.

    Reply
  • Noortje

    October 2, 2026 at 17:02

    In mijn kindertijd stond er een walnootboom vlak bij het huis van mijn opa en oma. Deze boom was ook van niemand. Ik heb er vaak walnoten geraapt. Tegenwoordig krijg ik ze van mijn hulp want die heeft kennissen die walnootbomen heeft en niet weet waar hij er mee heen moet.

    Reply
  • mizzD

    October 2, 2026 at 16:34

    Als ze niet echt van iemand zijn geen probleem lijkt me.. maar kan me nog herinneren ooit op een camping te hebben gestaan met walnotenbomen.. en die mensen waren des duivels toen ze geen enkele walnoot meer konden rapen. Bleken een paar kampeerders hun auto ermee te hebben volgeladen..! was niet echt de bedoeling. 😉 En er is ook nog zoiets als ‘voor iedereen iets’ .. dat stel die vuilniszakken vol hazelnoten plukten in het groengebied waar ik vaak met de hond kwam, niks voor anderen overlatend, vond ik best asociaal. Aan de andere kant: ze laten rotten aan de boom is ook zonde.

    Reply

Reageren? Leuk! Vergeet je gegevens niet.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.