Als de tegenpartij bij de revalidatiefysio is, maak ik een flinke wandeling. Zitten kan ik genoeg als ik dat wil, maar ik maak gebruik van elke gelegenheid die ik krijg om te lopen.
Heel af en toe maak ik een foto, zoals de foto hierboven.
Vorige week vrijdag is de revalidatiespecialist abrupt gestopt met zijn behandeling vanwege complicaties die verder moeten worden uitgezocht. Vandaag, als deze post online komt, zitten we dan ook in het ziekenhuis, waar we met voorrang terecht konden.
Eén ding is zeker: wat er ook aan de hand is, het leven van de tegenpartij zal nooit meer zijn wat het was.
Misschien geldt dat uiteindelijk voor ieder leven. Er zijn momenten waarop je ineens merkt dat er een grens is overgestoken waar je niet meer achter terug kunt.
Voor nu lopen we maar verder, zolang dat kan.
8 Comments
Rebbeltje
September 29, 2026 at 19:03Aha dan is gelijk mijn vorige vraag beantwoord.
Krijgt het toch een nasleep die aanrijding.
Hopelijk komt het weer zo in orde dat jullie verder kunnen zonder al teveel klachten.
Noortje
September 29, 2026 at 18:09Dat is niet zo leuk voor de tegenpartij. Hopelijk valt het mee en is er toch iets aan te doen wat maakt dat ze toch nog een beetje haar leven terug krijgt zoals het was. Opeens kan er je iets overkomen dat maakt dat je dingen moet inleveren.
rietepietz
September 29, 2026 at 16:31Zekerheid voor alles, dus eerst goed onderzoek doen naar de opgelopen schade. Goed dat dat ook gebeurt. Ik hoop heel erg dat het allemaal toch weer redelijk in orde komt met de tegenpartij.
Suskeblogt
September 29, 2026 at 16:28Oei, dat klinkt niet zo goed voor de tegenpartij. Wens haar veel succes en beterschap.
Tijdens het lopen kan je veel zien en desnoods een foto nemen zoals hierboven.
mizzD
September 29, 2026 at 16:26Ellendig! Ik was er heel eerlijk gezegd al bang voor.. zo’n flinke aanrijding maakt meer kapot dan je lief is.. om maar een bekende slogan te misbruiken. Hoop echt dat het toch in zó verre weer goed komt, dat ze haar leven toch zo normaal mogelijk weer op kan pakken.
Wandelen is voor mij ook een manier om m’n hoofd leeg te maken.. alhoewel ik soms ook wel eens loop te piekeren juist.
Yova
September 29, 2026 at 15:51Ach, het is vandaag dinsdag en ik dacht dat het vandaag woensdag is. Nee, dit is pas morgen!
Yova
September 29, 2026 at 15:49Hallo John, op deze mooie nazomerdag! Eigenlijk snapt ik dit even niet helemaal. Volgens mij liep je toch altijd vaak buiten samen met Bentley? Maar wat houd dit precies in? Het lijk wel of mankeert aan je benen of wat zal het zijn? Heeft dit misschien met de ontstekingen te maken? Of heb ik iets gemist? Of gaat het hier daadwerkelijk om je schouder? Als het goed is, zijn die jeukende hechtingen nu eruit? Vreemd dat revalidatiespecialist abrupt gestopt is. Zonder enig info hierover. Maar het is nu ieder geval heel goed weer hiervoor John.
John
September 29, 2026 at 15:53Hallo, Ik loop altijd, elke dag. Niet zoveel meer met Bentley omdat hij niet meer zover kan als voorheen. Ik mankeer niets aan mijn benen. De tegenpartij is aangereden in Duitsland. https://naastmijnschoenen.nl/blog/onverwacht-naar-bremen/
Zij krijgt revalidatie. Niet ik.