
Als de tegenpartij bij de revalidatiefysio is, maak ik een flinke wandeling. Zitten kan ik genoeg als ik dat wil, maar ik maak gebruik van elke gelegenheid die ik krijg om te lopen.
Heel af en toe maak ik een foto, zoals de foto hierboven.
Vorige week vrijdag is de revalidatiespecialist abrupt gestopt met zijn behandeling vanwege complicaties die verder moeten worden uitgezocht. Vandaag, als deze post online komt, zitten we dan ook in het ziekenhuis, waar we met voorrang terecht konden.
Eén ding is zeker: wat er ook aan de hand is, het leven van de tegenpartij zal nooit meer zijn wat het was.
Misschien geldt dat uiteindelijk voor ieder leven. Er zijn momenten waarop je ineens merkt dat er een grens is overgestoken waar je niet meer achter terug kunt.
Voor nu lopen we maar verder, zolang dat kan.



17 Comments
Henry
September 30, 2026 at 09:59Wat heftige periode, John. Ik hoop dat jullie in het ziekenhuis snel meer duidelijkheid krijgen en als het niet meer wordt wat het was dat er dan toch nog een acceptabel iets uitkomt , ik weet natuurlijk niet wat haar lichamelijk belemmert. Sterkte samen. ❤️
Sjoerd
September 30, 2026 at 07:41Dat zijn mindere zaken om te horen. Lopen is het enige wat ik nog met goed fatsoen kan doen, al is dat ook niet al te ver. Bij vijf kilometer ligt bij mij de grens.
ZON-nebloem
September 30, 2026 at 05:47als je eenmaal bezig bent, ik hoop dat het stopt, ik wens je tegenpartij het beste.
Je wandeling; wat een mooie poort
@->-
Linda
September 29, 2026 at 21:17Accidents are devastating. Beautiful photo, John!
logbankje
September 29, 2026 at 20:52Een mooie foto van het hek, een plek om je tentje achter neer te zetten en te overnachten.
Hoop voor de tegenpartij de revalidatiefysio verlichting mag geven.
Wandelen is goed, dat is een aanrader om ook van de omgeving te genieten.
Als je eenmaal iets overkomt wat je leven op zijn kop zet, zullen er veel dingen onder andere “vrienden” of erger wegvallen. Hans
Lies
September 29, 2026 at 20:31Die aanrijding, John, intussen een tijd geleden…, maar de nasleep blijft duren…, heel erg…
‘k Ben eigenlijk woordeloos…
Lie(f)s.
riavanfelius.nl
September 29, 2026 at 20:04Gaan zitten wachten daar schiet niemand iets mee op, dat is alleen maar vervelend. Zo doe ik het ook tijdens de fysiobehandelingen van Joop. Ja er komt alleen maar bij in de loop der tijd en er gaat weinig af. Hopelijk valt het mee!
Tine de Jong
September 29, 2026 at 19:13Geen leuk nieuws voor je tegenpartij. Dat ongeluk heeft wellicht toch iets van binnen geraakt. Hopelijk komen ze erachter wat er aan de hand kan wezen. Alles goed na laten kijken is geen slecht plan hierbij. We horen het wel maar wens je tegenpartij een goed herstel toe. En dat het niks ernstigs zal wezen.
Je foto van het verweerde metalen hek met cirkelvormige patronen geeft ook beetje het leven aan. Het is een krachtige metafoor voor het menselijk bestaan. Het vertelt over vergankelijkheid, weerbaarheid en de sporen van de tijd. Het vertelt ons ook dat onze eigen littekens, rimpels en levenservaringen ons niet minder waardevol maken, maar juist uniek en karaktervol.
Rebbeltje
September 29, 2026 at 19:03Aha dan is gelijk mijn vorige vraag beantwoord.
Krijgt het toch een nasleep die aanrijding.
Hopelijk komt het weer zo in orde dat jullie verder kunnen zonder al teveel klachten.
Noortje
September 29, 2026 at 18:09Dat is niet zo leuk voor de tegenpartij. Hopelijk valt het mee en is er toch iets aan te doen wat maakt dat ze toch nog een beetje haar leven terug krijgt zoals het was. Opeens kan er je iets overkomen dat maakt dat je dingen moet inleveren.
rietepietz
September 29, 2026 at 16:31Zekerheid voor alles, dus eerst goed onderzoek doen naar de opgelopen schade. Goed dat dat ook gebeurt. Ik hoop heel erg dat het allemaal toch weer redelijk in orde komt met de tegenpartij.
Suskeblogt
September 29, 2026 at 16:28Oei, dat klinkt niet zo goed voor de tegenpartij. Wens haar veel succes en beterschap.
Tijdens het lopen kan je veel zien en desnoods een foto nemen zoals hierboven.
mizzD
September 29, 2026 at 16:26Ellendig! Ik was er heel eerlijk gezegd al bang voor.. zo’n flinke aanrijding maakt meer kapot dan je lief is.. om maar een bekende slogan te misbruiken. Hoop echt dat het toch in zó verre weer goed komt, dat ze haar leven toch zo normaal mogelijk weer op kan pakken.
Wandelen is voor mij ook een manier om m’n hoofd leeg te maken.. alhoewel ik soms ook wel eens loop te piekeren juist.
Yova
September 29, 2026 at 15:51Ach, het is vandaag dinsdag en ik dacht dat het vandaag woensdag is. Nee, dit is pas morgen!
Yova
September 29, 2026 at 15:49Hallo John, op deze mooie nazomerdag! Eigenlijk snapt ik dit even niet helemaal. Volgens mij liep je toch altijd vaak buiten samen met Bentley? Maar wat houd dit precies in? Het lijk wel of mankeert aan je benen of wat zal het zijn? Heeft dit misschien met de ontstekingen te maken? Of heb ik iets gemist? Of gaat het hier daadwerkelijk om je schouder? Als het goed is, zijn die jeukende hechtingen nu eruit? Vreemd dat revalidatiespecialist abrupt gestopt is. Zonder enig info hierover. Maar het is nu ieder geval heel goed weer hiervoor John.
John
September 29, 2026 at 15:53Hallo, Ik loop altijd, elke dag. Niet zoveel meer met Bentley omdat hij niet meer zover kan als voorheen. Ik mankeer niets aan mijn benen. De tegenpartij is aangereden in Duitsland. https://naastmijnschoenen.nl/blog/onverwacht-naar-bremen/
Zij krijgt revalidatie. Niet ik.
Yova
September 29, 2026 at 21:36Hoi, mijn reactie klopt inderdaad niet. Sorry… Ik had dit blijkbaar niet goed gelezen.