Er is altijd wel iemand die naar Bentley vraagt als ik een poos afwezig ben geweest. Hij speelt tenslotte vaak genoeg een hoofdrol hier op mijn blog. Maar dat is inmiddels ook wel een beetje zijn vaste plek geworden.
Nou, met Bentley gaat het uitstekend. Althans, daar lijkt het op. Inmiddels heb ik wéér een nieuw harnas voor hem gekocht. Hij trekt namelijk nog steeds. Ja ja, veertien jaar en still going strong.
Bentley trekt nog steeds
Dat trekken is alleen niet zo goed voor hem. Als hij te hard trekt, valt hij namelijk flauw. Dat is ontstaan na zijn laatste narcose, al werd dat verband door de dierenarts van AniCura destijds stellig ontkend. Wat er precies aan de hand is, weet ik dus niet, maar ik weet inmiddels wel wat er gebeurt als Bentley te veel druk op zijn hals krijgt.
Het nieuwe harnas doet in ieder geval wat het belooft. Bentley probeert nog steeds even of trekken misschien toch een optie is, maar hij geeft het vrijwel meteen op. De druk ligt bovendien niet meer op zijn hals. En dat geeft mij, eerlijk gezegd, ook wat meer rust tijdens het wandelen.
Op zoek naar een vaste dierenarts
Over AniCura gesproken: die commerciële dierenartspraktijk begon me de laatste tijd behoorlijk tegen te staan. Er lijkt om de haverklap een nieuwe, vaak nog lerende dierenarts te zitten. Daarnaast worden de kosten steeds hoger. En zoals ikzelf eigenlijk ook graag een vaste huisarts zou willen hebben, vind ik het prettig als mijn viervoeter een dierenarts heeft die hem kent en zijn geschiedenis kent.
Dat gevoel van steeds wisselende gezichten past daar voor mij niet zo goed bij. Ik krijg er bovendien steeds meer het idee van dat het commerciële karakter een belangrijke rol speelt. Dat is mijn persoonlijke ervaring en beleving, meer dan een oordeel over iedere dierenarts die er werkt.
Maar er gloort licht aan de horizon.
Er heeft zich een dierenarts gevestigd in Heinkenszand en ik ben daar onlangs even binnengelopen met een paar vragen. De antwoorden bevielen me. Geen haast, gewoon even luisteren, vragen beantwoorden en meedenken. Dat voelde prettig.
Op 7 oktober gaat Bentley er daarom naartoe voor zijn jaarlijkse APK en vaccinatie. Eens kijken of dit het begin wordt van een wat vastere relatie tussen Bentley en zijn nieuwe dierenarts, al zal die relatie geen tien jaar meer duren.

Een hond en een kleindochter
En Bentley? Die kan gelukkig ook goed overweg met mijn kleindochter. En dat is best een pluim waard. Ze kan hem namelijk soms behoorlijk goed vastgrijpen. Een oor, een velletje, een poot… voor een nieuwsgierige baby is een hond natuurlijk één groot interessant ontdekobject.
Bentley ondergaat het allemaal met de berusting van een hond die inmiddels veertien jaar levenservaring heeft.



21 Comments
Sabine Verburg
September 25, 2026 at 13:40Dat zijn goede berichten over Bentley. Fijn dat hij nog fit en wel is op zijn leeftijd.
Herkenbaar jouw kijk op de Anicura dierenartspraktijk. Toen we naar Terneuzen verhuisden hoorden we dat dit een goede praktijk zou zijn. Ik vind dat ze heel duur zijn en steeds maar andere dierenartsen werkt voor Monty niet omdat hij toch al zo eenkennig en bang is. Ik ga het nu proberen bij een dierenarts hier in het gehuchtje. Met onze achterkleinzoon gaat het ook prima. Alleen als hij op zijn loopfietsje gaat wil Monty achter hem aan.
rietepietz
September 25, 2026 at 12:04Net als in de huisartsenpraktijken zie je ook bij de dierenartsen steeds meer overnames door organisaties die meer commercieel betrokken zijn dan met mens of dier. Hier zie ik dat ook de apothekers allemaal deel uit maken van een één groot bedrijf.Slechte zaak natuurlijk.
Gelukkig dat Bentley goed overweg kan met je kleindochter, al blijft het altijd opletten want je kunt ze geen van beide kwalijk nemen wanneer ze elkaar even niet goed begrijpen en elkaar dan pijn kunnen doen. Maar dat doe je vast wel.
John
September 25, 2026 at 12:33Jazeker. En ik hoef niet alleen op te letten. Meerder ogen houden het in de gaten.
rietepietz
September 25, 2026 at 12:54Ja begrijp ik, het blijft een beest en het blijft een peuter.
Liesbethblogt
September 25, 2026 at 11:29Wat fijn dat Bentley geduld heeft met de kleine, je zal wel opletten denk ik zo. Ik snap je helemaal ook mijn voormalige dierenarts (een man inmiddels met pensioen) werd overgenomen door een commerciële narcistische trut die dacht dat paniekerig doen op mij over zou slaan. Ik duim voor je dat je nieuwe dierenarts een goede is als mijn oude.
John
September 25, 2026 at 12:33Het is even afwachten tot 7 oktober.
ZON-nebloem
September 25, 2026 at 05:48dat geluk hebben we niet met onze hond, die heeft echt iets tegen jonge kindjes, hij werd voor hij bij mijn vriend kwam door de kinderen toen geslagen enz…;hij hapt alleen naar kleine kinderen, dus als Odin komt moet hij buiten en als het goed weer is in zijn hok, spijtig eigenlijk, want het is zo’n lieve hond.
Ik ben blij dat je hondje het zo goed doet
@->-
Rebbeltje
September 24, 2026 at 23:08Heel mooi dat die 2 elkaar leren kennen…wel op blijven letten hè.
Kleintjes kunnen nogal hardhandig zijn 😉
Rebbeltje
September 24, 2026 at 23:09Wat een geweldig plaatje van die 2
John
September 25, 2026 at 12:34Niet direct herkenbaar maar toch ook weer wel.
Rebbeltje
September 25, 2026 at 12:53😅
Yova
September 24, 2026 at 21:54Dit is geweldig om te lezen en zien dat het uitstekend gaat met 14 jarige Bentley! En met zo’n goede baasje als Jon, denk altijd aan de beste dingen, zoals nieuwe harnas waarmee Bentley zich veel beter in voelt tijdens het uitlaten samen met John natuurlijk. En het gaat zelfs uitstekend samen met de kleindochter en Bentley. Een goede dierenkliniek met daarbij de dierenartsen is helemaal precies wat Bentley nodig kan hebben. Wij hebben gelukkig ook een goede dierenkliniek voor Amber. Voor morgen een mooie zonnige dag gewenst John.
logbankje
September 24, 2026 at 20:45Bentley, het is je maatje op vele gebieden.
Wij hadden ook altijd een zelfstandige dierenarts, de beesten gingen er zonder tegenzin heen.
Fijn dat Bentley het zo goed met je kleindochter kan vinden. Hans
Lies
September 24, 2026 at 20:32Jouw hoofdrolspeler, John…!
‘k Hoop zo dat je een mooie relatie kunt opbouwen met de nieuwe dierenarts.
Je kleindochter en Bentley, dat worden/zijn goeie vriendjes!
Lie(f)s.
riavanfelius.nl
September 24, 2026 at 19:42Hier geen dierendokters meer aan de orde, wij hadden altijd dezelfde, maar bibberen deden ze toch wel als we in de wachtkamer zaten 😉
Fijn dat het goed gaat samen met Bentley
Henry
September 24, 2026 at 18:26Wat mooi toch, Bentley past zich moeiteloos aan zijn oplopende leeftijd en de jonge aanwas die al kruipend zijn hondendomein betreedt! Wat een held… ❤️
John
September 25, 2026 at 12:35Een held is het zeker.
Noortje
September 24, 2026 at 18:14Fijn dat je kleindochter en Bentley het zo goed samen kunnen vinden.
Ik moest 3 jaar geleden noodgedwongen over naar een commerciële dierenarts praktijk. Er was geen zelfstandige dierenarts in mijn woonplaats of omgeving en omdat ik zelf geen auto heb was dit de enige mogelijkheid om naar deze praktijk over te gaan. Ik ben er wel tevreden over maar ik vind ze wel duur.
Sjoerd
September 24, 2026 at 18:08Honden en kleine kinderen gaan vaak heel goed samen, meestal stellen ze zelfs heel beschermend op.
Suskeblogt
September 24, 2026 at 16:56Wij hebben het geluk een vaste dierenarts te hebben die het wel en wee van onze katers volgt.
Louis is dus even oud als Bentley. Het valt op dat Louis steeds meer rustmomenten nodig heeft. Toch is hij nog in goede conditie voor zijn leeftijd volgens de dierenarts.
Leuk dat Bentley goed overeen komt met jouw kleindochter.
John
September 25, 2026 at 12:36Bentley slaapt ook veel meer, maar dat mag op zo’n hoge leeftijd. Als ze maar aandacht krijgen als ze wakker zijn.