De kunst van het niet vinden

Tijdens het opruimen en zoeken naar een sleutel vond ik een pot vol Maja de Bij-figuurtjes. Volgens mij waren die ooit onderdeel van een actie van Émté. Een supermarkt die je hier tegenwoordig nergens meer tegenkomt. Opgeslokt door Jumbo. Of dat een vooruitgang is, laat ik maar even in het midden.

“Leuk,” dacht ik. “Daar maak ik een miniatuurfoto van tussen de bessenstruiken.”

Dat plan strandde vrijwel direct.

Het figuurtje bleek te zwaar voor de bladeren. Vervolgens begon de wind zich ermee te bemoeien. En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik Maja ook niet fatsoenlijk rechtop voor een mooie foto. Soms werkt een idee in je hoofd beter dan in de praktijk.

Waarom ik die figuurtjes ooit heb bewaard, weet ik eigenlijk niet. Normaal gesproken ben ik niet iemand die dit soort dingen opspaart. Misschien was ik het zelf niet eens die ze verzamelde. Dat zou ook kunnen. Het geheugen laat soms wat ruimte voor speculatie.

Tegenwoordig heb ik een kleindochter. Met haar vijf maanden heeft ze er nu nog weinig aan, maar ooit zal ze ze misschien met dezelfde nieuwsgierigheid bekijken als waarmee ik ze vandaag terugvond.

De sleutel heb ik overigens nog steeds niet gevonden.

Wel zag ik een honingbij. Maar ook die wilde niet meewerken aan een geslaagde foto. Dan maar een stap verder: een bij gecreëerd met AI. Bewust surrealistisch, zodat niemand hoeft te twijfelen aan de herkomst van het beeld. Een blad dat verandert in een landschap, een bij die een reiziger lijkt in een miniatuurwereld. Soms mag fantasie gewoon zichtbaar fantasie zijn.

En terwijl ik tussen verloren sleutels, oude figuurtjes en denkbeeldige bijen laveerde, werd er ook nog een pakketje bezorgd.

Mijn nieuwe leren riem.

Zonder gaatjes.

Een uitvinding waarvan ik niet begrijp waarom die niet veel eerder gemeengoed is geworden. Riemen met gaatjes zijn namelijk een wonderlijk compromis. Het juiste gaatje bestaat nooit. Het zit altijd nét te strak of nét te los. En als je, zoals ik, niet beschikt over een indrukwekkende buikomvang, is het toch prettig wanneer je broek besluit te blijven waar hij hoort.

De sleutel blijft voorlopig zoek.

Maar soms levert een zoektocht iets anders op dan waar je naar op zoek was. 🔑🐝