Het was voor de verandering weer eens mistig vanmorgen. Niet dat ik er heel erg veel last van heb, maar ik moest naar Middelburg voor de wekelijkse boodschappen, en eerlijk is eerlijk, ik ga dan liever zonder al te dichte mist op pad. Tegen de tijd dat ik met de auto vertrok was de mist nagenoeg opgelost en was ook het ijs van mijn ruiten verdwenen. Onderweg kwam ik veel politie tegen die op diverse punten op snelheid stonden te controleren. Super! In de winkels was het rustiger dan tijdens de lockdown. In de bouwmarkt kun je tegenwoordig weer terecht, ik had er al een poosje wat nodig maar het was uitverkocht. Ja meneer, toen we weer open mochten ging alles als een gek de deur uit. Ik mag dat toch betwijfelen want ik geloof niet dat iedereen bezig is met het vervangen of maken van daken. Anyway, ik bedacht…

Sommige mensen vragen wel eens in de reacties of ik anderen ook hulp terugvraag aangezien ik vaak hulpvragen krijg. Vandaag geef ik eens een keer antwoord op die vraag. Dit dorp is onderhevig aan vergrijzing en hier in de straat wonen wel de nodige bejaarden. Die mensen vragen mijn hulp vaak met digitale of technische zaken. Ik heb die hulp zelf niet nodig dus ik vraag die mensen nooit om hulp. Daarnaast ben ik zelf behoorlijk gezegend met 2 rechterhanden, al is het momenteel meer 1.5. Heb ik echt hulp nodig dan heb ik of mijn zoon, en anders bij een vriend of kennis, maar het is echt zelden nodig. Zelfs nu ik half onthand ben kan ik me goed uit de voeten maken. Er verzamelen steed meer ganzen in de inlagen. Er mag geen mens komen dus kunnen ze ongestoord doen wat ze komen doen. Ook ik doe daar…