Zo, alle feestelijkheden rond de verjaardag van Bentley zijn weer achter de rug. We hebben er geen kater aan overgehouden. En als dat wel zo was geweest, had Bentley die ongetwijfeld opgejaagd.
Wat me wel verraste, was het enorme aantal felicitaties dat hij kreeg. Niet alleen hier in de reacties, maar ook via WhatsApp en zelfs via het contactformulier van mijn website. Bentley vond het allemaal prima. Ik vermoed dat het hem eigenlijk weinig uitmaakt.
Misschien maken wij het te ingewikkeld
Toch vind ik het bijzonder. Een levend wezen dat al zoveel jaren met je meereist en je onvoorwaardelijk gezelschap biedt. Tegen mensen die niet begrijpen waarom Bentley zo vaak met me meegaat, zeg ik weleens dat hij het enige levende wezen is dat mij honderd procent tolereert.
Van mensen kun je dat ook helemaal niet verwachten. We zijn allemaal verschillend, met onze eigen ervaringen, overtuigingen en gedachten. En die gedachten sluiten lang niet altijd op elkaar aan. Zelfs wanneer je het grotendeels met elkaar eens bent, blijft dat woordje grotendeels belangrijk.
Honden kennen die ingewikkeldheid niet. Volgens de wetenschap kunnen ze ongeveer driehonderd tot driehonderdvijftig woorden begrijpen. Misschien is dat wel genoeg. Misschien maken wij mensen het leven soms ingewikkelder dan nodig is.
Een oude foto, een nieuwe blik
Af en toe kom ik tijdens het bladeren door mijn foto’s een oude opname tegen waarvan ik denk: die verdient eigenlijk nog een plekje op mijn blog. Zoals deze foto van een kudde schapen.
Hoewel ik zelf nooit graag met de kudde meeloop, heb ik altijd iets gehad met schapen. Ze stralen een soort rustige vanzelfsprekendheid uit die ik mooi vind. Ik denk dat ik deze foto ooit eerder heb geplaatst, maar honderd procent zeker weet ik dat niet. Na al die jaren en duizenden blogs raakt zelfs mijn eigen geheugen af en toe de draad een beetje kwijt.
Misschien is dat helemaal niet erg. Sommige foto’s vertellen hun verhaal gewoon nog een keer, alsof ze je eraan willen herinneren dat verwondering zich niet laat beperken door tijd.
13 Comments
Henry
August 9, 2026 at 10:10Mooi beschreven, John. Misschien is dat inderdaad wel de kracht van een hond: geen ingewikkelde gesprekken, geen oordeel en geen voorwaarden. Gewoon samen zijn. Bentley hoeft waarschijnlijk maar een paar woorden te begrijpen om precies te weten wat belangrijk is. Daar kunnen wij mensen nog wat van leren. 😊🐾
riavanfelius.nl
August 8, 2026 at 20:58de liefde van een hond is onvoorwaardelijk, ik heb dat ook zo ervaren. Je kunt het eigenlijk ook niet uitleggen aan iemand die nooit een hond heeft gehad. Mooie foto, ik heb ook wel iets met schapen, ze mekkeren meestal ook wel terug als je tegen ze praat.
rietepietz
August 8, 2026 at 14:46Ja huisdieren nemen, door hun afhankelijkheid van het baasje, vanzelf een grote plaats in het leven in. Waar kinderen op enig moment steeds meer hun eigen gang gaan blijft een huisdier altijd even afhankelijk, maar gelukkig ook áánhankelijk. De herder zal dat met zijn kudde ook wel ongeveer zo ervaren.
Het is trouwens ook altijd mooi om te zien hoe de herder met zijn hond samenwerkt om de kudde bij elkaar te houden.
Charlie
August 8, 2026 at 07:31wat een overpeinzingen zo mooi beschreven!
ZON-nebloem
August 8, 2026 at 05:31een hond kan zo trouw zijn, ik heb dat eerder bij een hond dan een mens. Ik vindt het nog altijd spijtig dat er geen honden op het appartement mogen wonen bij ons, anders had ik er zeker eentje, ik heb altijd honden gehad, alleen de laatste 25 jaar niet….en een kat is totaal iets anders. En je hebt ooit schapen gepost, maar ik weet niet of deze erbij was, wat maakt het uit, de foto is goed.
Fijn weekend @->-
Lies
August 7, 2026 at 21:27Wat mooi is mag wel eens meer op de blog, John.
Weer een dag als een ander…, als (hopelijk/bijna) altijd…
Lie(f)s.
logbankje
August 7, 2026 at 21:03Hé reactie is er niet.
Zonder kater is het plezieriger opstaan.
Onze hondjes gingen ook graag mee, ‘s avonds vragen of we gingen wandelen. Hans
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
terrebel
August 7, 2026 at 20:10Volgens mij hebben andere dieren het beter voor elkaar dan de mens. Einstein verwoordde het zo: de mens ontwikkelde de atoombom maar er zal nooit een muis zijn die een muizenval bouwt. Nog vele fijne jaren met Bentley samen gewenst, John!
Noortje
August 7, 2026 at 18:30Ik vind al mijn katten die ik gehad heb en nu Figo geweldig. Ze stellen je nooit teleur en zijn altijd blij om je weer te zien. Bij een hond is dat natuurlijk net zo of misschien nog wel meer.
Ik heb wel 9x met een kudde meegelopen maar dat was tijdens de 4daagse van Nijmegen. Verder loop ik niet mee met de kudde.
Sjoerd
August 7, 2026 at 18:27Ik hou ook wel van een kudde schapen…
mizzD
August 7, 2026 at 17:46Túúrlijk mag die prachtige foto nog een keer.. schapen zijn toch geweldig? (schapenkoppen ook, weet ik uit eigen ervaring hahahahahaa!)
Het zal Bentley worst wezen, al die felicitaties hehe.. al had ie waarschijnlijk liever die worst! 😆
Rebbeltje
August 7, 2026 at 16:38In een kudde lopen is mij te druk dus zou de andere kant op lopen.
Ja honden hebben een geheugen en wij genieten nog steeds van Lola de hond van dochter.
Vandaag zijn de vissen opgehaald die missen we niet…al was het leuk wat beweging in het zicht.
Mooie foto en ja die verdiend wel een plekje hier
Suskeblogt
August 7, 2026 at 16:29Ik loop ook niet mee met de kudde. Ze doen maar.
Geen idee of ik die foto al eens gezien heb. Zo goed is mijn geheugen nu ook weer niet.
Wij mensen maken het graag ingewikkeld. Dat doen dieren niet. Merk ik aan onze katers.