Aangezien ik pretendeer nooit haast te hebben kan ik dit nu ook gestoeld onderbouwen middels de foto die ik hier bovenaan heb bijgesloten. Gisteravond onderweg naar de vergadering van de WMO-raad werd ik getroffen door deze geweldige avond lucht. Zomaar doorrijden zonder er even van te genieten en er een foto van te maken kan ik dan gewoon niet, dus auto aan de kant en even een soort van zen moment inlassen. Naderhand was ik daar enorm blij om want er volgde een paar uur ultieme saaiheid. Nee, echt saai vind ik het natuurlijk niet want anders zou ik het niet doen natuurlijk.
De orthopeed had mij ‘gezien zijn bevinden aan mijn pols en uitslag MRI, doorverwezen naar de reumatoloog waar ik vanochtend was. Daar werd middels een punctie vocht afgenomen van de pols wat uiteraard een verschrikkelijke kuttigheid was, want met een naald je pols in tussen je botten door, bij de ontsteking… Bah, Bah, Bah! Grappige was dat dit zo’n zeer deed dat de pijn waar ik last van heb verdween.
Anyway, vanmiddag een heerlijke tocht langs de schorre en inlagen gemaakt. Een berg foto’s gemaakt. Lekker in de zon gelegen. En als je daar dan loopt en ligt, dan valt alles van je af. Heerlijk.
17 Comments
Rietepietz
October 1, 2015 at 10:22Het zijn gelukkig mensen die “van het moment” kunnen genieten, en jij kunt dat! Ik snap dat je daar even van wilde genieten.
Niet lekker dat gepor met naalden op plaatsen waar het t?ch al pijn doetmaar goed, als het zin heeft moet het maar!Nu maar afwachten wat het oplevert.
ria
October 1, 2015 at 08:55Oh bah…. pijn is niet fijn 🙁
Prachtige foto!
gerdaYD
October 1, 2015 at 08:29Ai John, wat moet het pijnlijk zijn geweest want jouw pijngrens ligt hoog, dat weten van je!
Dat daardoor die andere pijn even op de achtergrond kwam is normaal, maar is het ook blijvend? Ik vrees van niet en denk dat je nog een lange revalidatie tegemoet gaat. Dat is natuurlijk niet het goede woord, want echt genezen doet dat niet h?. Maar hopelijk kan je er samen met de reumatoloog een draaglijker pijn van maken, dat wens ik jou toe uit de grond van mijn hart….
Gelukkig heb jij de kunst van het genieten onder de knie, en kan je ook even alles opzij zetten om die kunst te beoefenen. M??r nog, je weet op dergelijke momenten bovendien nog schitterende foto’s te malen!
Marlou
October 1, 2015 at 08:14Hey redstar!
Oeioeioei… ik zou er niet aan moeten denken: een naald op die polek er in.
Brrr… ik krijg het er al benauwd van als ik het lees en ga spontaan dat muziekje van jou leuk vinden… lijkt me goeie afreageermuziek!
Sterkte met de pols.
Ik hoop dat de uitslag van het onderzoek gunstig voor je is en kijk uit met pijnstillers…
Dagdag!
Heb het goed vandaag…
Marlou
.
ZON-nebloem
October 1, 2015 at 08:03je foto , het was de moeite om te stoppen, want die zie je zelden
en in het zonnetje liggen in het begin van de herfst lijkt me zalig, het weer was er goed voor
Haba
October 1, 2015 at 06:49Goede morgen John, ik hoop dat die pijnlijke punctie niet voor niets is geweest en dat het een begin van de oplossing voor je pols zal zijn.
Gelukkig kon was er ruimte om even te stoppen en ons mee te laten genieten van de mooie lucht met al die perzikroze vliegtuigstrepen erin.
Na het lezen van de commentaren, heb ik je muziek maar niet aangezet.
Ik wens je een fijne donderdag toe.
Di Mario
September 30, 2015 at 22:33Je hoeft het niet letterlijk te beschrijven John.. ik voel zo ook wel met je mee. Ik voel nu gewoon die naald naar binnen gaan. Geen haast hebben is het mooiste cadeau wat je jezelf elke dag weer kan geven.
Love As Always
Di Mario
merel
September 30, 2015 at 22:32Als nu de pijn mocht wegblijven na de punctie dat zou het zijn h? …
Gelijk dat je even stopte en een zen moment inlaste want je laat hier een pracht van een lucht foto zien
Cassilda
September 30, 2015 at 21:30Stiekem moest ik lachen om Kakel haar reactie, en haar mening van de titel/muziek. Ik ben hier dan natuurlijk om te vertellen dat ik het nummer geweldig vind 😀 Vind je foto ook echt prachtig, kan je alleen maar gelijk geven over het Zen moment. Hopelijk komt er uit de punctie genoeg informatie om iets aan de pijn te doen. Ik duim voor je!
Mirjam Kakelbont
September 30, 2015 at 20:14Volgens mij ben jij een heel apart mens. Iedereen is natuurlijk uniek, maar stoppen om op je dode gemak een foto te maken als je onderweg bent naar een afspraak, ik vind het knap.
Mooie foto ook. Al past die niet bij de titel van je verhaal. Dat doet de muziek weer wel 😉
Jammer dat die pols je problemen blijft bezorgen. Wie weet komt er iets uit de punctie…
Lieve groet
sjoerd
September 30, 2015 at 20:06Om die luchten op de foto te zetten zou ik ook gestopt zijn. Full screen is het indrukwekkend. Ik wens je sterkte met je pols.
Lies
September 30, 2015 at 20:05Aparte foto, John !
Die pols blijft voor miserie zorgen… De pijn en het ongemak zijn erg…
Lie(f)s.
Hans
September 30, 2015 at 19:40Zo zie je maar weer pak je rust moment als je gevoel het zegt, je hebt er later baat aan.
Een punctie bij de reumatoloog is nooit een pretje, voel met je mee.
Dan wil je wel een rauw stuk muziek horen na afloop, maar toch de rust aan zee terug gevonden. Hans
Billy
September 30, 2015 at 19:23niet iedereen zou z’n wagen aan de kant zetten en eventjes staan genieten van wat ie ziet.
Mooi zo!
Suske
September 30, 2015 at 18:27De avondhemel en een ondergaande zon kunnen heel mooi zijn. Daar geniet ik dan ook van.
Dergelijke onderzoeken zijn nooit leuk. Ik kan er niet over meespreken maar mijn vrouw dan weer meer dan genoeg.
Ik was deze namiddag op het stationsplein bezig tussen mensen die aan het genieten waren en zo kon ik ook meegenieten tijdens mijn werk.
Om af te sluiten : de clip heb ik helemaal uitgezeten, MET geluid aan. 🙂
marjolijn
September 30, 2015 at 18:00Ja, dat zijn niet de leukste dingen, die je moest laten doen.
Gelukkig maakte vanmiddag dan weer veel goed.
Vanavond vast weer zo’n mooie zonsondergang…!!
Morgaine
September 30, 2015 at 17:57Laat ik even contra beginnen, die muziek, ik heb het 40 sec. volgehouden en past perfect bij die kuttigheid van je pols 😛
Pijn verdrijft pijn, dit is een wetenschap die al zo oud is, nog ouder dan de weg naar rome, wist je dat? men vroeger met brandnetels op armen of handen eigenlijk konden slaan als iemand reuma had? Dan kwam de bloedstroom weer op gang en de jeuk verdreef de pijn, ja je moet het maar even weten. Dan snap je nu ook het zwepen van Rosa ooit, maar ja, die pijn van toen is verholpen dus hands off 😉 hahaha Het was even kut, maar gelukkig kon je dus nog even ontspannen daarna en is het nu minder. Het hoort er helaas soms even bij, hopelijk gaat hier resultaat uitkomen.
De foto, ja groot is ie echt magnifiek, zo ook wel, maar even 2x klikken doet het hem, ik snap dat je even gestopt bent, zou ik ook gedaan hebben zoals ik dat dus vanmorgen heb gedaan, maar dan mijn fiets even aan de kant gezet. Wie weet ga ik straks nog even terug zelfs.. bedenk ik mij nu 😉
X