Het huis krijgt zijn eigen ritme terug

Laatst bijgewerkt op 1 July 2026.

Vanmorgen om zeven uur kreeg ik een appje van de tegenpartij. Ze vertrok vanuit Næs richting huis. De laatste dag dus waarop ik nog ongegeneerd op tafel kan dansen.

Omdat ik vanmiddag nog een paar dingen wil doen, besteed ik mijn tijd daar liever aan. De zolen van mijn dansschoenen moeten tenslotte ook een beetje gespaard blijven.

Nee hoor, zo erg is het niet. Ik dans niet op tafel zodra de kat van huis is.

Een huis leert mee

Maar ongemerkt sluipt er in acht weken toch een heel eigen ritme in het dagelijks leven. Je staat op wanneer het uitkomt, eet wel gewoon op vaste tijden. Tenslotte leeft Bentley volgens de wintertijd en ik doe met hem mee. De dagen vullen zich vanzelf op een manier die alleen ontstaat wanneer je een tijd alleen bent.

Zelf heb ik daar niet zoveel moeite mee. Toch zal het straks weer even wennen zijn. Niet omdat het minder wordt, maar omdat elk samenzijn opnieuw vraagt om het ritme van twee mensen terug te vinden.

Misschien is dat wel één van de bijzondere eigenschappen van een huis. Het leeft niet alleen op de mensen die erin wonen, maar ook op het tempo waarin zij hun dagen doorbrengen.

En vandaag? Vandaag geniet ik nog even van de stilte. En van een lucht die gisteravond leek te willen bewijzen dat een gewone dag zelden echt gewoon is.

Update: De tegenpartij is in Duitsland aangereden door een vrachtwagen. Het gaat nog wat langer duren voor ze weer thuis is. De auto is volgens de Duitse politie in zijn geheel niet meer bruikbaar. De verzekering regelt een sleepwagen. Deze brengt de wagen en de tegenpartij naar een garage waar ze verder zaken regelen zoals hotel, huurauto. Dit kan 2 dagen in beslag nemen.

Update 2: 30-06-2026 06.30. Ik vertrek zo richting Bremen.

Update 3: Weer thuis. De reis naar Bremen was vanwege files een drama. een reis van vijfeneenhalf uur werd uiteindelijk acht uur en een beetje. De reis terug vandaag ging gelukkig erg soepel.