Donald Duck,

Ooit heb ik eens een abonnement op de Donald Duck genomen. Nu ben ik niet echt een stripfanaat, maar omdat toendertijd “De Sims2” er als cadeautje bij zat en ik daar iemand verschrikkelijk blij mee kon maken, paste dat precies in het straatje van deze zûunige zeeuw. De Sims 2 wordt gelukkig nog steeds “grijs” gespeeld op de computer op hier en de Donald Duck wordt door iedereen die hem hier ziet liggen altijd wel even ingebladerd en gelezen. Het blaadje bevat ook best hele leuke strips, die stiekem wel eens over actuele dingen gaan, die dan een glimlach op het gezicht van de lezer brengen, of je net nog een keer na laat denken over iets dat je al vergeten was.

Afgelopen zaterdag lag het blaadje weer in een plasticje op de mat. En in een vrij moment dwaalde ik weer af met de eerste strip, in de wereld die Duckstad heet. Heerlijk, een stukje over Sinterklaas en zijn zieke paard, waarbij Donald de gebruikelijk puinhopen verzorgt en waar de slimme neefjes verantwoordelijk zijn voor de uiteindelijke goede uitkomst. Glimlachend blader ik verder en lees vluchtig het Tokkie Tor verhaaltje om zo snel mogelijk weer bij een Donald stripje te komen.

De neefjes willen geld hebben, want er moet de nieuwste CD gekocht worden, maar ja iedereen kent Donald … Er is geen geld voor en de neefjes moeten maar eens werken om het te verdienen. Bij het 5e plaatje wordt ik echter ruw wakker geschud en met verbazing lees ik snel de rest van het stripje, me realiserend dat ik geen Donald Duck zit te lezen. Ik zit een stripje te lezen waarin Donald Duck en zijn neefjes misbruikt worden om illegaal downloaden aan de kaak te stellen. Waar ze de muziek stelen van de platenmaatschappij van Oom Dagobert. Er zit 0,0 humor in het verhaaltje. Het is 100% een getekende propagande waarbij het gewone volk afgeschilderd wordt als een stel dieven dat smeekt om genade voor datgene dat ze gedownload hebben. Walging en misselijkheid maakt zich van mij meester. Ik lees nog vluchtig het stripje op de achterkant en pleur het blad in een hoek.

Nooit zal de Donald Duck de Donald Duck meer zijn. De leuke parallelwereld Duckstad is gisteren verloren gegaan.

[words by the Denker]