Dinsdag en zo

De inlagen staan nagenoeg droog. Dat is nog niet zo vaak voorgekomen rond deze tijd van het jaar. Weinig vogels te bespeuren ook, maar ik zou als watervogel ook niet in een droog gebied blijven. De meeste vogels zitten nu nog in de inlagen tegen het dorp aan. Deze kan ik als het niet al te hard waait goed horen ‘s-avonds als ik ga slapen. Niet lang want ik slaap nogal snel in. Maar goed, we hebben dringend water nodig. En veel.

Vandaag hoorde ik tijdens de boodschappen wat huisvrouwen praten. Over het personeelstekort. Een van de dames had de oplossing. Dat ze zwakzinnige ouderen aan het werk zetten. Doen ze ook wat. Als blijk van goede wil gaf ik de dame een folder van de Lidl waar ze aangeven personeel te zoeken. Viel niet echt in goede aarde, maar ik liep fluitend verder.

Op de terugweg reed er een auto met grote omgekeerde Nederlandse vlaggen, en van die oranje leeuwenvlaggen, ook op z’n kop. Ik snap die mensen niet. Ik zet ernstige vraagtekens bij het IQ van mensen die dit doen. Ja, ze willen chaos, maar met chaos krijgen ze echt niet wat ze willen. Dan komt er straks een bruinhemd aan de macht zoals een Joost Eerdmans of van der Plas, en dan? Die gaan verder met het verkloten van de natuur. Hebben daarnaast net zoveel empathie als een dorre plank, dus oorlogsvluchtelingen kunnen het dan wel vergeten in dit land.