Tussen alle adviezen over zon, gezondheid en wat we wel of niet zouden moeten doen, vond ik onderweg iets eenvoudigers: een bloeiende distel en een moment van aandacht.
Vijfenveertig jaar later en toch dichtbij
Vijfenveertig jaar na een groot verlies blijven herinneringen hun eigen weg vinden. Over tijd, gemis en de bijzondere nabijheid van wat lang geleden lijkt.
De banaan in de lade
Een vergeten banaan vertelt zijn eigen verhaal vanuit een donkere lade. Humoristisch, absurd en met een onverwacht vleugje herkenbare melancholie.
Als de herinneringen verdwijnen
Een vergeten stel bananen werd een pijnlijke herinnering aan hoe ver dementie iemand kan meenemen. Over familie, keuzes voor later en de winter van het leven.
Zo oud als de mens zelf? Een zoektocht naar de oorsprong van depressie
Wanneer werd depressie voor het eerst beschreven? Tijdens een moment van nieuwsgierigheid dook ik in de geschiedenis van melancholie en ontdekte ik dat de mens al duizenden jaren worstelt met sombere gedachten. Een persoonlijke reflectie over depressie, openheid en veerkracht.
Wanneer fictie te dichtbij komt – over The Handmaid’s Tale en de angst voor verlies van vrijheid
Een sciencefictionserie die ongemakkelijk dichtbij voelt. The Handmaid’s Tale zette me aan het denken over vrijheid, religie, macht en hoe kwetsbaar verworven rechten soms kunnen zijn.
Niet iedereen hoeft mee te zwemmen
Soms vergissen mensen zich enorm in anderen. Over bloggen, AI, authenticiteit en waarom ik liever tegen de stroming in zwem dan gedachteloos meedrijf.