Als een nieuwsgierige reiziger beweeg ik me al heel mijn leven door de tijd. Een reis die ooit begon met vallen en opstaan. Het vallen en opstaan waar ook wel eens naar verwezen wordt als mensen aan iets nieuws beginnen. Elke dag begin ik aan iets nieuws, maar niet elke dag begint met vallen en opstaan. Nog niet in ieder geval, maar ook dat komt misschien ooit wel bij het verstrijken van de jaren, als de botten brozer worden, en de spieren verslappen. Ondanks dat mijn bewegingsapparaat behoorlijke klappen te verwerken heeft gehad in de tijd die ik al reis, zijn mijn botten niet brozer dan die van mijn leeftijdsgenoten.
Vandaag pakte ik een boek uit de kast en sloeg de kaft open, zodat ik kon zien wat er ooit op de eerste bladzijde geschreven was. ’23-02-’89 , 23 alweer, de leeftijd om kennis te maken met J.v.Doorn, klein kadootje v Jacqueline.’ Alweer 18 jaar geleden dat ik dit boek kreeg, maar bij het zien van deze met blauwe inkt geschreven tekst, lijkt de herinnering een projectie van enkele seconden geleden. Het mooie van tijd, en het mooie van herinneringen. Gezichten blijven zoals ze waren, alhoewel sommige gezichten met de tijd vervagen…
31 Comments
rietepietz
November 4, 2007 at 17:58Heel herkenbaar inderdaad , al is ons geheugen soms wel een beetje selectief .
Ik zag toevallig deze week de datum in mijn trouwring van onze verloving ( nee, met Henk natuurlijk ) , en ik kan me gewoon niet voorstellen dat die dag al meer dan 47 jaar achter me ligt , wonderlijk toch!
groetjes , Riet
frans54
November 3, 2007 at 09:12Herinneringen zijn een mooi en kostbaar iets. Toch ben ik bijtijden ook wel eens benieuwd naar wat ik mij niet meer herinner. Het probleem is dat het over het algemeen nogal lastig is om daar achter te komen. Vermoedelijk is dat de reden dat (in ieder geval volgens mijn ervaringen ermee) veel reunies vooral kort na de afsluiting van b.v. school worden bezocht en dan pas weer juist heel lang erna, als de herinneringen niet zo scherp en onvolledig zijn geworden.
RedStar
November 3, 2007 at 02:00@ Nick, Yups, een zeer goede beschrijving..
@ Julia, Nee dat is ook weer zo, de tijd leek toen niet zo snel te gaan..
@ Feex, dat kan ik niet helemaal rijmen geloof ik…
@ Jager, Ik lees enorm veel..
@ Pasula, Nee, ik ook niet hoor, maar voel me nog enorm jong. Laat ik het zo zeggen. Trouwens, 40 is niet opud natuurlijk..
@ Liesbeth, Klopt, al hoewel ik Jacqueline nog niet vergeten was 🙂
@ Twan, Thanxz..
@ Bram, Yep, en dat is helemaal niet verkeerd..
bram
November 3, 2007 at 01:09soms vervagen, soms verlangen, altijd zijn er wel kattebellen…..
Twan
November 3, 2007 at 00:45Herinneringen zijn mooi, zeker de herinneringen die jij hier neer zet.
Liesbeth
November 2, 2007 at 21:34sommige herinneringen kunnen zo ineens naar boven komen, door iets, door een boek, door van alles en soms zijn het dingen waar je nooit meer aan dacht..
Pasula
November 2, 2007 at 19:30Qua gevoel ben ik niet meer dezelfde, ik heb het gevoel of mijn gevoel verdiept is in al die jaren, maar goed. Ik keek even of je een nieuwe log had maar ik zal nog even geduld moeten uitoefenen. 😉
jager
November 2, 2007 at 19:09Hmm, ik kan mij niet eens herinneren wanneer ik voor het laatst een leesboek heb geopend met de bedoeling om die te lazen maar het is zeker 15 jaar geleden.
FeeX
November 2, 2007 at 16:51Tja..Ik heb het idee dat ze om me heen steeds jonger worden..
Mijn kleine buurmeisje van toen rijdt al auto, enzo..
julia
November 2, 2007 at 16:47Maar de tijd gaat zo snel en over 20 jaar ben ik bijna 70:) Als ik 20 jaar terug ga lijkt het als de dag van gisteren. En dat kon ik niet zeggen toen ik 20 was !
NickN
November 2, 2007 at 16:10elk object of geur kan bijdragen aan terughalen van herinneringen die opeens zo helder zijn en je verrast de tijd neemt om ze te bestuderen.
RedStar
November 2, 2007 at 15:28@ Youke, Dank je wel. Ik probeer er zoveel mogelijk vast te leggen..
@ Mannie, Dat kan handig zijn ja 🙂
@ Pascal, Dat zelfde denk ik ook. Een doos vol met foto’s, is een doos vol herinneringen.
@ MC, hahahaha een oude lul kan je gewoon zeggen hoor..
@ Belinda, ja, op die momenten besef je het wel. Dat is het gekke aan ons brein. OT: Thanxz 🙂
@ Chantal, Ik ook. En ik heb heel wat boeken gkregen waar wat in staat. Ik schrijf ook altijd iets in een boek wat ik kado doe..
@ Vanman, Je bent iets ouder als mij, maar dat ga ik vanzelf krijgen vrees ik..
@ Leibele, ja, daar kan ook heel wat instaan 🙂
@ Blankie, OT: 🙂 LOL, kij, toch nog verborgen verassingen hier. Start, en dan de map met foto’s aan klikken 🙂
RedStar
November 2, 2007 at 15:28@ Rene, dat klopt. Dat is het vreemde aan ons brein. het doet dingen die we niet kennen..
@ Martin, Een echte herinnering, en mooie herinneringen niet nee 🙂
@ Pluisje, Ik heb dat ook. Mijn moeder stierf nu alweer 26 jaar geleden, en veel van haar herinner ik me helaas niet meer..
@ Nightfall, Ik ook he… 😉
@ Roos, ALs het goed is wel, maar toch kunnen ook die vervagen..
@ Brillie, Zonde..
@ Pasula, Thanxz! Ja dat geloof ik ook. Allemaal herinneringen die je lezen kan.
Ik ben nog net zo oud als toen 🙂 Qua gevoel dan toch..
@ Pleeboy, Yep. Sommige dingen zijn qua herinnering van onschatbare waarde…
bl@nkie
November 2, 2007 at 15:24Botten en spieren kun je trainen. Dan blijven ze langer in conditie! En Offtopic: waar is die sexy vw?
Leibele
November 2, 2007 at 15:11Dat vind ik nu ook al van het spannende van tweede hands boeken.
VanMan
November 2, 2007 at 15:00De timeline wordt groter en steeds vager voor me. Hoe ouder je wordt hoe vager de lijn
Chantal
November 2, 2007 at 14:25Dat vind ik nu mooi van teksten in een boek schrijven, jaren later vind je ze terug en komen de herinneringen.
Belinda
November 2, 2007 at 14:01Idioot h? dat de tijd voorbij vliegt. Zelf besef je dat vaak niet behalve op momenten dat je bijv. zo’n oud boekje pakt of een foto waar je 20 jaar jonger bent.
Geuren blijven ook vaak hangen. Ik ruik nog de groentensoep in het huis van mijn oma.
Elke leeftijd heeft zo zijn charme, het is maar net wat jij ervan maakt!
OT: ik was gisteren nog vergeten te melden dat je titel van je logje natuurlijk geweldig was!! Aan alle kanten goed!
mysterycouple
November 2, 2007 at 11:14En dan ineens ben je terug op dat moment.. je mijmert wat en als je terug komt in de realiteit besef je het echt.. je bent een oude l*l aan te worden 😉
Pascal
November 2, 2007 at 11:09Het is zo jammer dat gezichten vervagen. Wat een geluk dat ik nog van sommige familieleden een foto heb, anders…
Mannie
November 2, 2007 at 09:40Ik heb een geheugen als een vergiet, dus herriner me niet zo heel veel van vroeger. Kan ook heel handig zijn trouwens 😉
Youke
November 2, 2007 at 08:29Mooi gezegd. Ik vind het soms jammer dat ik me dingen niet meer kan herinneren. Niet dat ik al dement wordt, dat zou nog veel erger zijn. Eigenlijk moet je je herinneringen opschrijven.
Pleeboy
November 2, 2007 at 02:23dat is ook waarom je sommige dingen nooit weg doe
alleen al die herinneringen al
is dat net of je een stukje van je leven weggooid
Pasula
November 2, 2007 at 02:08Prachtig geschreven Redstar, toevallig was ik vandaag een plank aan het leegmaken en zag m’n oude poeziealbum, ff slikken soms. Ook al dat je zelf best ouder wordt maar diep van binnen nog dezelfde bent.
Brillie
November 2, 2007 at 02:07Ik heb ook hele oude boeken… en ze blijven allemaal staan in mijn kast.
Roos
November 2, 2007 at 01:49De mooie herinneringen staan in je geheugen gegrift:)
Nightfall
November 2, 2007 at 01:48Ik begin gelukkig met opstaan en niet met vallen..:-P
en herinneringen zijn mooi om te hebben.
Pluisje
November 2, 2007 at 01:33en toch heb ik er moeite mee om mij bepaalde dingen te herinneren en ook dat sommige herinneringen wat vervagen… en dan bedoel ik dat meer in de richting van herinneringen die ik nog heb over mijn vader die 11 jaar geleden is overleden. vergeten dat nooit maar dingen vervagen wel al is dat in dit geval jammer genoeg het gemis niet
Martin
November 2, 2007 at 01:16Al ben je 80 dan denk je soms nog wel eens wat gaat dat vlug..een echte herinnering gaat nooit verloren.
Renesmurf
November 2, 2007 at 01:14Herinneringen en tijd gaan niet altijd samen.
Sommige dingen lijken verder weg dan andere, ons brein is ondoorgrondelijk.