Als een kameleon II,

Op 10 mei plaatste ik mijn log ‘Als een kameleon’ en later zei ik ooit weer eens een vervolg te plaatsen. Vandaag doe ik dat dan ook, en mocht je het begin vergeten zijn, kun je dat altijd eerst nog een keertje nalezen.

Als een kameleon Deel II,

Langzaam begint de realiteit weer door te dringen. De leugens die ik op de achtergrond hoorde, trokken meer en meer aan mijn bewustzijn. Wakker worden. Verdedig je zelf. Laat van je horen, en spreek de waarheid. De waarheid die niet gelooft wordt, want zo gaat dat. De leugen regeert , en komt vele bondgenoten tegen. Als er maar genoeg kameraden zijn in het verhaal, zal men de leugen als waarheid aannemen, en de werkelijke waarheid afdoen als een leugen, een verzonnen verhaal om te winnen.

Met moeite weet ik de transparante laag van me af te schudden, en sla bijna ongemerkt hard op de tafel. U moet doen waarvoor u hier zit, zei ik tegen haar, maar dat had ik niet mogen doen. Een burger die in opspraak komt is ongepast. Er zitten wel zeker drie mensen in deze kamer die flink geleerd hebben. Één rechter, en twee advocaten vinden dat zij wel weten wat goed is voor alle betrokkenen in deze zaak. Zij sprak me met harde toon aan. Ergens voelde ik een trilling van macht in haar stem, en haar ogen leken een blik van bittere afkeer van mensen te bevatten. Tja, ze zal er genoeg veroordelen op een dag. Waarschijnlijk twintig zaken voor mij gehad, en in allen heeft naar alle waarschijnlijkheid de leugen geregeert. Aangespoord door kameraden, verbonden door een verzonnen verhaal…