Normaal gesproken heb ik niet zoveel moeite om wat tekst te schrijven. Zoveel anders was het deze keer. Nog niet eerder schreef ik met een brok in mijn keel bij het voorbereiden van een weblog. Een weblog van een vriend. En niet zomaar een vriend.
Dat waren ongeveer de woorden die ik begon te schrijven als voorbereiding voor het laatste logje wat er op Mannie zijn log zal verschijnen. Nooit eerder ging de tijd zo langzaam tijdens het schrijven. Aanstaande donderdagavond zal hier geen weblog verschijnen.
En zo gaat het in het leven. Kostbaar als het is, kan alles in een fractie van een ogenblik alles veranderen. Zo moest ik afgelopen zaterdag naar de dierenarts omdat een van mijn honden weer last had van zijn hernia.
Zo knipperde ik zondag met mijn ogen, en zag mijn zoon met een gelukkige lach op zijn gezicht naar me kijken.
Zo viel vanochtend om 6.30 het zonlicht al binnen aan de voorkant van het huis, en voelde ik me vol energie. Na een half uurtje houthakken ben ik een uurtje gaan trainen.
Onderstaande foto maakte ik met mijn LG maar ik moet nog wel wat met alle instellingen spelen. Wat een mogelijkheden zitten er op zeg.
24 Comments
Henry
May 20, 2010 at 02:30Prachtige foto voor een mobiel! Niet verder spelen! 😉
[ @ Henry, 😀 dank! ok? ik zal het proberen ]
Niekje
May 19, 2010 at 13:43Soms moet er iets gebeuren om in te zien dat juist de kleine dingetjes het leven zo mooi maken.
Helaas is de gebeurtenis niet altijd even fair.
[ @ Niekje, ty voor je berichtje 🙂 ]
Rietepietz
May 18, 2010 at 19:19Hoewel ik niet bij de lezers van Mannie behoor heb ik n? natuurlijk even daar gelezen , indrukwekkend deze woorden van vriendschap en ik wens je donderdag heel veel troost en sterkte !
Elmar
May 18, 2010 at 16:23Mooie woorden schreef je op Mannies log Redstar!
Het leven kent zijn geweldige, vrolijke, mooie momenten en zijn intens verdrietige, ik wens je veel sterkte!
Ik ben benieuwd wat voor moois je nog meer uit je LG weet te halen!
groetjes,
Elmar
Liesbeth
May 18, 2010 at 13:37Heel mooi wat je hebt geschreven. Veel sterkte Red. Jullie vriendschap zal je nooit vergeten. Hij was ook heel kostbaar, Ja alles is kostbaar.
HUUB
May 18, 2010 at 12:30tja hoort helaas letterlijk bij het leven… sterkte.
mikelodeon
May 18, 2010 at 08:51Het leven is kostbaar, ben nog onder de indruk van de ontdekking dat het Mannie is die is overleden.
Zon-nebloem
May 18, 2010 at 08:05Je moet NU leven want zoals je ziet kan het vlug gedaan zijn….Ik vindt dat je een mooie hond hebt
Gisella
May 18, 2010 at 06:51Het leven is heel kostbaar, prachtige woorden heb je geschreven op zijn log en nu, nu moeten jullie straks verder zonder hem.Nog een keer afscheid nemen en dan zonder hem verder, maar met herinneringen en zolang je aan iemand denkt leeft die.
Morgaine
May 18, 2010 at 00:13Jij hebt donderdag een aardige rit voor de boeg, en …. ik moest even slikken toen ik zag…. het geboorteterrein van mijn moeder en oma en het dorp waar ik ben opgegroeid voor een zeer groot deel….
Heel veel sterkte John!
*kus*
Leidse Glibber
May 18, 2010 at 00:03Wel een geweldig mooie foto geworden
Renesmurf
May 17, 2010 at 23:17je scheef het al, en nu is het dus echt openbaar.
Triest, jammer, keihard, oneerlijk.
Als het leven zelf.
Maar toch zijn er ook goede herinneringen, om te koesteren.
Sterkte er mee.
Keepsmiling
May 17, 2010 at 22:59Ik heb jouw woorden gelezen bij Mannie…respect voor jou…een prachtig eerbetoon aan jouw vriend.
Het leven is kostbaar…voor je het weet is het voorbij.
Ik sta er zelf ook niet altijd bij stil maar bij dit soort gebeurtenissen worden we allemaal weer even wakker geschud.
Mooi vind ik het..dat je ook beschrijft hoe de lach van je kind je blij kan maken..het zijn de kleine dingen die het doen.
Knuf voor jou
En voor je prachtige hond!
Liefs
x
Bertie
May 17, 2010 at 22:16…en maken wat er van te maken valt, genieten eventueel, zelfs als je rouwt…
Beterschap voor de hond!
MrFrancky
May 17, 2010 at 22:06we hebben weinig keuze in dit leven.
En toch moeten we vooruit hoe hard het ook moge zijn.
mya
May 17, 2010 at 21:38LIEFDE is wat je deelt ..doorheen je woorden en prachtige foto ,kostbaar en mooi !Soms met een glimlach , soms in pijn …toch is het je hart waar al deze naasten mogen zijn , Nogmaals heel veel sterkte ,ook vr de naasten van je vriend.. zal donderdag een momentje meegedenken ipv te komen lezen , liefs
Me!
May 17, 2010 at 21:36Soms zijn dingen eindig, zoals het leven. Alleen gaan er een aantal als je het niet verwacht, die zijn nog niet klaar denk je dan.
klaproos
May 17, 2010 at 21:33het leven kan in een knip van oog,
veranderen h?,
dat wordt mensen steeds duidelijker jou ook h?,…
geniet er maar van ten volle
Roos
May 17, 2010 at 21:24Mooi stuk heb je geschreven op Mannie zijn weblog. Nu pas bereikt mij dit treurige nieuws. Zo besef je weer dat het ineens afgelopen kan zijn.
Di Mario
May 17, 2010 at 21:08En zo besef je ineens dat het leven zo kort kan zijn.
Love As always
Di Mario
pleeboy
May 17, 2010 at 20:17tijd is dan ook maar een kort iets, maar de juiste momenten koesteren is een groot plezier
maar je heb het mooi verwoord bij mannie
Terrebel
May 17, 2010 at 20:14En zo gaat het leven verder. De dood hoort daar bij. Het is niet anders…:-(
Paul
May 17, 2010 at 20:00Het leven is zeker kostbaar. Wat jullie daar geschreven hebben op Mannies log is echt prachtig. Ook dat is kostbaar.
Sterkte met je hond!
nans
May 17, 2010 at 19:28live is sweet, live is bitter….
mooi stuk van je op Mannies blog!
grtz,