Woensdag

Het ADRZ belde eergister. Alweer. Ze hadden een brief voor me klaarliggen maar wilde toch eerst even bellen. Het was eigenlijk een vervolg op het telefoontje eerder deze maand, waarin men aan mij vroeg of ik dacht dat het nog nodig was om te opereren.
Nu wil de chirurg een gesprek met me om een en ander te bespreken. Hij is op de hoogte van mijn second opinion, en ook van het feit dat ik inmiddels 3 verschillende diagnoses heb gekregen. Ook weet de chirurg dat ik 14 november een gesprek heb met de hand chirurg in Woerden. Nou ja, ik ga wel naar de afspraak met de chirurg in het ADRZ, dat is na 14 november, namelijk de 22ste, al was het alleen al om mijn ongenoegen over de hele situatie uit te spreken.

Vandaag weer genoeg gedaan. Bij de bejaarde overbuurvrouw een hekje mooi op maat gemaakt en het dusdanig opgehangen dat ze het met gemak kan openen.
Hier thuis moest ik het gras weer eens maaien. Het groeit als kool, zo hard. Er zijn plekken bij waar de kippen half in verdwijnen als ze er lopen te scharrelen. Het zal vast de laatste keer niet zijn dat de maaier er dit jaar nog overheen moet.
Verder alles wat uitgebloeid is, gesnoeid. Een mal gemaakt voor een betonnen voet voor de nieuwe droogmolen, plus de voet gemaakt. Nu kan deze lekker uitharden.

Ik heb nog genoeg te doen. Ook binnen. Het is geen must, maar ik wil het binnen toch gedaan hebben voor de tegenpartij weer thuis is. Meestal werk ik perfect als ik alleen ben, en ik ben daar niet de enige in.

En dan moet ik ook nog elke dag door de mooie polders lopen. 🙂