Tussen boodschappen en bladzijdes

Vanmorgen, ergens tussen wakker worden en opstaan, lagen ze daar. Twee boeken. Geduldig. Alsof ze wisten dat hun moment nog moest komen.

Later zat ik in de auto, op weg naar de wekelijkse ronde: boodschappen, en natuurlijk kauwstokken voor de honden. Terwijl de kilometers onder me doorgleden, dwaalden mijn gedachten terug naar die boeken op het nachtkastje. Ongelezen, maar niet vergeten.

Autorijden zelf begint trouwens ook een soort luxeproduct te worden. De adviesprijs voor euro95 flirt inmiddels met de €2,50. Het is bijna alsof je bij elke rit een kleine investering doet in… ja, in wat eigenlijk? Beweging? Gewoonte? Noodzaak?

Maar goed. Die boeken dus.

Ik begon vier maanden geleden aan een exemplaar. Vier maanden. Vroeger was dat een kwestie van dagen. Avonden in bed, nog “even een hoofdstukje”, dat er dan drie werden. Die tijd lijkt ergens onderweg uitgestapt.

Nu kruip ik ’s avonds naar boven, en dat woord klopt verdacht goed. Kruipen. Tandenpoetsen, flossen, twee keer schieten: eerst uit de kleren, dan het bed in. En weg ben ik. Geen bladzijde die daar nog tussenkomt.

Overdag probeer ik het goed te maken. Hier een halfuurtje, daar een paar pagina’s. Maar lezen is geen sprint meer, eerder een wandeling geworden. En ergens is dat misschien ook wel goed. Boeken lopen tenslotte niet weg.

Vandaag was trouwens een logistiek hoogstandje. Langs de Hubo voor de kauwstokken. Ja, die hebben ze daar. En zaagbladen, want takken wachten niet op betere tijden. Daarna door naar Goes voor iets wat blijkbaar alleen dáár te vinden is, en terug naar Heinkenszand voor de boodschappen.

Een open boek en een wereld die zich opdringt

En dan, uiteindelijk, zit ik daar. In de zon. Kop koffie binnen handbereik, boek open op schoot.

En toch lees ik niet.

Ik kijk op. Naar hoe alles weer langzaam tot leven komt. De scharrelende kippen. En naar licht dat door bladeren valt. Maar vooral naar een wereld die zich niets aantrekt van mijn planning, mijn lijstjes, mijn goede voornemens.

Soms is kijken genoeg.

Misschien zelfs beter dan lezen.