Na vier maanden stap ik weer op de fiets alsof ik nooit ben gestopt. De benen doen wat ze moeten doen, de wind doet wat hij wil en ergens onderweg blijkt: beginnen is soms gewoon doorgaan.
Tussen boodschappen en bladzijdes
Een column over boeken die wachten, dagen die vullen en het onverwachte moment waarop kijken belangrijker wordt dan lezen.
De rook die verder reist dan de oorlog
Oorlog gaat niet alleen over explosies en geopolitiek. Soms blijven de grootste gevolgen onzichtbaar: in lucht, water en bodem. Een beschouwing over een wereld die in korte tijd veranderd lijkt.
Vier eieren per dag… en toch perfecte cholesterolwaarden
De uitslag van mijn cardiovasculaire onderzoek bleek verrassend goed. Zelfs met vier eieren per dag. Soms doet je lichaam stilletjes precies wat het moet doen.
Drieëntwintig jaar bloggen – langer dan de meeste social media bestaan
Na ruim drieëntwintig jaar bloggen en meer dan vijfduizend posts vraag ik me soms af waarom ik het eigenlijk nog steeds doe. Misschien is een blog uiteindelijk niets anders dan een lang gesprek met jezelf — dat toevallig door anderen kan worden meegelezen.
Een bijna leeg strand en één oplettende zeehond
Een wandeling door het waterwingebied richting het strand leverde onverwachte ontmoetingen op: twee herten in het duin en een rustige zeehond op een vrijwel leeg Noordzeestrand.
Was ik maar een hond in de zon
Soms kijk ik naar Bentley die in de zon ligt en denk ik: wat een kunst beheerst hij toch. Gewoon aanwezig zijn. Zonder haast. Zonder morgen. Misschien wil ik daarom soms een hond zijn