Senjutsu

Opeens overviel me het gerucht dat Iron Maiden aan een nieuw album had gewerkt. 6 jaar na het verschijnen van Book Of Souls zou het album Senjutsu op 3 september 2021 uitkomen, en dat zou het aantal uitgebrachte studio albums op 17 brengen. De band had naar verluid het album al begin 2019 opgenomen, dus waarom besloten ze zo lang te wachten met het uitbrengen van het album? Misschien waren ze zelf niet helemaal zeker over hoe positief het album ontvangen zou worden? Het album is in een woord te beschrijven, maar ook in meerdere worden. Als ik het in één woord zou moeten omschrijven, dan gebruik ik het woord supergeweldig.

Als ik meerdere woorden zou gebruiken kan ik zeggen dat Senjutsu een van de beste progrock albums van de laatste jaren is wat op de markt verscheen, en wel in mijn favorietenlijstje mag naast albums van Opeth, Mastodon, en The Ocean. De band gebruikt haar creative vrijheid en laat met Senjutsu zien dat ze niets meer te bewijzen hebben. Soms lijkt het alsof je naar een album van The Moody Blues zit te luisteren, waarna je wordt meegenomen in een zweefmolen met afwisselende snelheden en ritmewisselingen.

Kan ik wat negatiefs zeggen over dit album? Nee. Ja, misschien, maar dan meer een note naar mezelf. Ik koop namelijk niet altijd vinyl. Ik heb naast een zeer uitgebreide platen collectie ook de nodige CD’s, en koop niet elk album op vinyl. Het scheelt namelijk al snel 30 euro op een album, maar deze plaat had ik misschien toch op vinyl willen hebben. Nou ja, dat kan natuurlijk altijd nog een keer.

Darkest Hour is een track van het album. Het omschrijft de zware tijd die men in Engeland had tijdens de eerste periode onder Winston Chruchil en WO II. Waarschijnlijk ook wel het donkerste nummer van het hele album, maar een pareltje. Het nummer kan gerust geluisterd worden met tere oortjes.