Soms verdwijn ik even. Niet fysiek, maar in gedachten. Dan dwaal ik af naar andere tijden, andere werkelijkheden. Het oude Egypte is een plek waar ik vaak uitkom — niet op zoek naar antwoorden, maar juist naar de vragen die daar nog altijd in het stof verborgen liggen. Al zeker 35 jaar verzamel ik boeken over dat mysterieuze rijk. Namen als Erich von Däniken keren steeds terug in mijn kast. Zijn ideeën over buitenaardse invloed op onze vroege beschaving — de zogenoemde Paleo-SETI-theorie — zijn misschien controversieel, maar ze openen deuren die de academie vaak gesloten houdt. Von Däniken is geen historicus, geen archeoloog. Maar soms, denk ik, is verwondering een grotere leermeester dan een diploma. De piramides… Ze blijven me fascineren. Niet alleen door hun vorm of schaal, maar door het gevoel dat er iets achter schuilgaat. Iets dat niet past binnen onze rechte lijnen van tijd, logica of…
Een rustige dag die het niet werd
Na twee behoorlijk volle dagen had ik mezelf gisteren beloofd om het vandaag rustig aan te doen. Beetje wandelen, beetje thuis rommelen, verder niks. Maar ja, plannen en de werkelijkheid gaan bij mij zelden hand in hand. Het werd uiteindelijk gewoon weer een drukke dag. Ik moest naar Middelburg voor een klusje dat bedacht was door de tegenpartij (lang verhaal…), dus ik heb haar laten rijden. Op de terugweg besloten we spontaan even te stoppen bij Coudorpe om de honden lekker uit te laten. Dat soort onverwachte ommetjes zijn eigenlijk altijd fijn. De ochtend begon trouwens zonder stroom. Niet heel handig, maar ook niet nieuw – ze zijn hier op de hoek bezig met de renovatie van het gemaal, en er wordt wat af gegraven. Ik dacht dus meteen dat daar iets mis was gegaan. Dat bleek niet het geval, maar ik kwam wél een oud-collega tegen. Dat was verrassend…
Een tandje minder voor Bentley
Vanmiddag zijn we even zonder afspraak bij de dierenarts langsgegaan met Bentley. Ze had dat gisteren zelf voorgesteld – gewoon even checken hoe het nu gaat. De zwelling was gelukkig wat afgenomen, maar nog niet helemaal weg. Gisteren wilde Bentley absoluut niet dat ze in z’n bek keek (je kent hem…), maar vandaag liet hij alles zonder protest toe. En ja hoor, het probleem is een tand. Op zich heeft hij een keurig gebit, maar er zit één tand helemaal dwars. En we weten allemaal hoe vervelend dat soort pijn kan zijn. Waar wij mensen dan een wortelkanaalbehandeling krijgen, is dat voor honden geen optie. Volgende week vrijdag de 18de wordt de tand dus getrokken. Natuurlijk onder verdoving – hij zal een paar uur weg zijn, en ik moet eerlijk zeggen: dat wordt even wennen voor mij. Ik had ook nog wat vragen voor de dierenarts. Want ik poets braaf…
Plots een buldog
Vanmorgen leek Bentley ineens net een buldog. Zijn neus was helemaal gezwollen, dus onverwacht zat ik bij de dierenarts. Omdat ik toch ook nog even langs het gemeentehuis moest, kon ik dat mooi combineren. Mijn dierenarts is gelukkig heel flexibel, dat scheelt altijd. De dag is nog niet voorbij, maar hij liep in elk geval heel anders dan gepland. Een stuk drukker. Mijn zoon zou later op de middag langskomen om samen te wandelen, maar dat hebben we deze keer zonder Bentley gedaan. Die kreeg namelijk een injectie tegen allergie — volgens de dierenarts de meest logische verklaring na wat onderzoek. De zwelling nam daarna gelukkig langzaam af, dus dat is een goed teken. Mocht het morgen nog dik zijn, dan mag ik gewoon even binnenlopen, zonder afspraak. Waarom de dierenarts dacht aan een allergische reactie? Gisteren liep ik met een vriend door de moer bij Nisse, over van die…
Stuurhut aan de horizon
Je zou het misschien niet denken als je mijn blog leest, maar ik ben bijna dagelijks bij het water. Alleen, of samen met de tegenpartij — als we met de honden lopen. Eén gezamenlijke ronde per dag, de rest loop ik in stilte. Alleen met m’n gedachten. Al een leven lang kijk ik uit op het Zeegat. Als kind al, toen we onder de Oranjemolen woonden in Vlissingen. Dat klinkt mooier dan het was — maar het uitzicht, dat loog er niet om. Het water trok. Het bood ruimte, lucht, een ontsnapping aan het volle huis. En misschien ook aan mezelf, zoals kinderen dat kunnen hebben. Ik dwaalde langs het strand, over de glooiing, de pieren. Of ik fietste naar Dishoek, toen je daar nog gewoon door de duinen kon zwerven. Inmiddels is alles afgezet. Grenzen, regels, touwen met bordjes. We liepen afgelopen vrijdag weer zo’n lange tocht langs het…
Wat je mist als je doorloopt
Afgelopen woensdag was ik in Antwerpen. Naast werk hebben mijn maat en ik twee stevige wandelingen gemaakt. Na de laatste zijn we meteen ergens wat gaan eten. Op de terugweg kwamen we langs de Onze Lieve Vrouwekathedraal — wat een schitterend gebouw is dat. Ik las dat je ook naar binnen kunt om het interieur te bewonderen, maar dat zat er dit keer niet in. Ik moest namelijk richting huis, of nou ja — ‘moest’ is misschien niet het juiste woord. Ik ben natuurlijk vrij om te gaan en staan waar en wanneer ik wil, maar ik had mezelf voorgenomen nog wat tijd thuis te hebben voordat ik naar bed zou gaan. Dus in zekere zin zat ik vast aan mijn eigen planning. Wat me opviel: je ziet de kathedraal vanuit veel plekken in de stad al opduiken. Of nou ja, delen ervan. Het gebouw is zó immens dat het…
Een frisse neus op de Waalsekaai
Afgelopen woensdag was ik in Antwerpen, en mijn maat en ik maakten twee flinke wandelingen. Vooral om even iets anders te doen dan opruimen en inpakken, en om lekker buiten te zijn. Op de terugweg liepen we over de Waalsekaai, waar op nummer 14 het Zuiderpershuis staat. De Waalsekaai loopt langs de Gedempte Zuiderdokken. De Zuiderdokken op het Zuid in Antwerpen maakten vroeger deel uit van de Antwerpse haven. Oorspronkelijk waren er drie dokken: het Kooldok, het Schippersdok en het Steendok. In 1969 werden ze gedempt en ingericht als parkeer- en evenementenruimte. Tussen 2017 en 2022 zijn er twee ondergrondse parkings aangelegd, en is het plein opnieuw ingericht met recreatiezones en parkgebied. Het was een aangename plek om te wandelen. Over het zuidpershuis: Krachtcentrale voor de haven In de tweede helft van de 19de eeuw werd het Zuider-pershuis gebouwd aan de nieuwe Zuiderdokken omdat de waterkrachtcentrale op het Noord ontoereikend…